Meer rellen!

Hmmm... Op het moment dat ik dit schrijf is er een traangasgranaat vlak bij de ingang afgegaan en de gangen van het gebouw zijn moeilijk begaanbaar, omdat je dan last krijgt van je ogen en je neus.

Er zijn diverse auto's de straat op gesleept om de politietank met waterkanonnen tegen te houden. Een jongen uit het lab hier kon net zijn auto redden van destructie....

Aanstaande vrijdag 'viert' Chili dat op 11 september een aantal jaar geleden Pinochet de boel overnam. Dat doen ze door ... je raadt het al ... rellen!

Tot snel :)

Rellen!!!

Hoi allemaal! Sorry dat ik niet zo vaak update, maar ik heb het te druk op dit moment met allerlei dingen. De vakantieverslagen zijn daardoor wat vertraagd.

In elk geval wilde ik even melden dat er gisteren rellen waren hier op de universiteit, en hierbij wat foto's van de pers die er ook bij aanwezig waren. Het was nogal een gedoe, met overal verf en stenen op straat.. Naja, foto's dus!

http://www.elsur.cl/base_elsur/site/artic/20090827/pags/20090827232023.html

Peru - Paracas y Islas Ballestas

Dag 8 en 9 - Paracas en de Ballestas eilanden

In Huacachina heb ik met een random taxi-dude alles geregeld voor in Paracas, onze volgende stop. We wilden daar naar het nationale park, de Ballestas eilanden en graag ook een hotel en al het vervoer voor een totale, vaste prijs. In Peru moet je op alles afdingen, dus we dachten na zo'n 40% eraf te hebben gedaan wel een goede prijs te hebben gekregen. Waarschijnlijk was dat ook wel zo. Toen we echter in Paracas aankwamen bleek de goede man ineens geen tijd meer te hebben en moest hij van z'n baas ergens anders heen. Echter via ons hotel is de garantie gegeven dat de tours waar we voor betaald hebben door zouden gaan, echter de volgende dag. Prima, dus wij de eerste dag in Paracas rondgehobbelt en daar foto's gemaakt.. Lees verder na de volgende serie foto's!

Een vogel scheert door de baai bij Paracas:

Schelpjes gevonden op het strand:
Random straat/strandhonden.. Deze leven volgens mij, net als de mensen in Paracas, vooral van het tourisme:
Er lagen een hoop vissersboot-wrakken op het strand. Volgens mij is de vissersaard van het dorp langzaamaan vergaan met het opkomende tourisme voor het eiland en hebben de vissers wellicht hun oude bestaan laten gaan voor het snellere geld. Er is echter wel veel concurrentie! Ach ja, het levert mij mooie plaatjes op:
"Ark van Noach":
Toen vond ik dit wrak:
En maakte ik deze foto's:


In de avond een mooi palmboompje in de wind met de oranje ondergaande zon op de bladeren schijnend:
De volgende dag namen we dus de tour naar de islas ballestas. Op het strand waren ineens superveel touristen (daarvoor was het superrustig en waren wij de enige gringos in de wijde omgeving.. Je blijft normaal niet slapen in dit dorp :D). Op het strand waren de Peruanen de pelicanen aldaar aan het voeren voor mooie foto's. Ze voeren deze met kleine visjes en verwachten daar dan een muntje of wat voor. Een aantal foto's waren deze muntjes zeker wel waard, de details in de veren van deze vogel zijn bizar... De houding vond ik ook gaaf en ik kon echt zeer dichtbij komen (lang leven de 70mm):
Onderweg naar het eiland hadden we geluk - af en toe zouden er kansen zijn om dolfijnen te zien. En dat was zo! In de zomer zijn er ook Orca's, maar wij waren er in de winter. Ja, in sommige delen van de wereld is de winter zeer prettig :-)
Langs het schiereiland van Paracas afvarend kom je met het bootje langs een bekende geoglief die door het paracasvolk is gemaakt, zo'n 500 jaar geleden. Deze heet de Candelabra omdat hij op een kaarsenhouder lijkt.
Op het eiland leven veel dieren. De meest bekende bewoner is de Humboldt pinguïn, die in grote getalen op het eiland rondbanjeren. Het zijn kleine pinguïns maar het blijft bijzonder om deze dieren in het wild te zien... Just minding their own business zeg maar. Op een latere foto zie je het dier beter:
Mooie lichtval tussen de twee ogen van de eilanden, zoals ze volgens mij ook wel werden genoemd:
Hier zie je een andere beroemde bewoner - de vogel :-) Er zijn gigantisch veel vogels op het eiland, letterlijk duizenden. Vele soorten ook - pelicanen, de zogenaamde Incavogel (zie later) en meeuwen.. Nog vast veel meer, maar ik ben geen vogelkenner. Ik weet in elk geval dat iedereen met z'n regenjas in de tourboot zat omdat die beesten dus alles ondergooien met poep. Mij hebben ze gelukkig niet geraakt, maar twee anderen wel :D Hierbij een leuke foto van wat vogels:
Golven!
Hier zie je wat pelicanen op een rots met de incavogel die langsvliegt. De snavel is met het geel zeer typisch. De vogel zelf is verder helemaal zwart.
Op het eiland leeft 1 man die er voor moet zorgen dat niemand op het eiland komt en de dieren bestudeerd. Volgens mij wisselen ze elke maand of twee maanden deze man om, want het is natuurlijk geen plezier om op het eiland te wonen in je eentje :)
Op de pier van de vorige foto's nesten een hele hoop vogels.
Deze foto vond ik gewoon mooi, dunno :-)
Ahja, nog een sterattractie. Zeeleeuwen! Ze wonen daar dus op dat eiland gewoon in het wild, erg bijzonder. Al zijn ze wel superlui zeg.. En ze poseren ook soort van voor de touristen, zelfs al kunnen wij ze niets geven...
Hier wat zeeleeuwen op de rots aan het chillen:
Poseren!
Zeesterren vastgeplakt aan de waterrand. Je moest steeds wachten tot de golf naar beneden ging en dan had je soms geluk en kon je er 1 zien. Deze foto is dus best wel een gelukstreffer. De 'steentjes' waar de ster op zit geplakt zijn volgens mij een soort van schaaldieren.
Krabjes plakken op dezelfde manier op de rotsen.
Toen vaarden we een hoek om en zagen we ineens wel een zeer indrukwekkende hoeveelheid vogels...
De stipjes op het eiland en in de lucht zijn vogels. Dui-zen-den... Echt superindrukwekkend.
Hier zie je op een volgende eilandje wat Humboldtpinguïns van dichtbij:
Na het bezoek aan het eiland zouden we dus de tour van het nationaal park krijgen. Dat hebben we gehad, en het was prachtig. De foto's heb ik helaas niet meer door een schrale pendrive... Tenzij jullie van veel strepen door de foto heen houden :-(

In elk geval heb ik deze nog kunnen redden voor een sfeerimpressie. Het is echt prachtig gekleurd met rood, geel, oranje en rode tinten in het zand en de rotsformaties. Mix dat met de mooie stranden die soms wel wit zijn en de zoutwegen die door de woestijn heen lopen en je hebt een mooi bezoek.
Na het bezoek heeft de tourguide ons naar de snelweg naar Lima toe gebracht zodat we daar op de bus konden stappen. Helaas bleek daar dat deze man nogal was opgelicht door onze eerdere vriend, de taxichauffeur die alles geregeld had. Wij hadden zo'n 200 sol betaald voor alles aan deze man, en deze heeft vervolgens voor zo'n 40 sol ons rondgeleid. Die taxichauffeur is vervolgens dus met ons geld er vandoorgegaan, maar volgens mij ging onze tourguide nog verhaal halen. Alle verhalen waren in het Spaans dus dat was best goed voor m'n Spaans :-)

Tot de volgende post, deze zal over Lima gaan.

Peru - Huacachina

Dag 6 en dag 7: Huacachina

De volgende bestemming was Huacachina. Na een relatief korte busrit vanaf Nasca (volgens mij 3,5 uur of iets dergelijks) kwamen we aan in Ica, alwaar we de taxi hebben genomen naar Huacachina. We hebben expres besloten om het vroeger toeristisch populaire Pisco te mijden, omdat daar door een aardbeving anderhalf jaar geleden nu een rommel is en verder weinig te beleven. Wat kan ik vertellen over Huacachina? Het is een woestijnoasis. Het ligt omringt door duinen. Het is de typische oase zoals je hem in je fantasie voorstelt - een plas water tussen de duinen. Ze hebben er drie straten aan hostels en restaurants, maar verder is er niets. Er is 1 weg naar toe en de woestijn lijkt eindeloos... Wat ook apart is, is dat de duinen echt van zand zijn. Nu zeg je misschien 'duh', maar dat is helemaal niet zo klaargekookt - de grootste delen van de atacama woestijn en de woestijn in Peru is heel bar en boos, droge grond of gruis, maar geen zand zoals in de buurt van Huacachina. Het is net een strand. Vanaf Huacachina ben ik de duinen opgeklommen met Tess, dat duurt langer dan je denkt en het is ook vermoeiender dan je denkt - maar dan zie je ongeveer dit:

Als je dan de andere kant van de duin opkijkt, dus richting de woestijn, dan zie je dit:
Hier zie je Tess, genietend van het uitzicht (en de stilte bovenop de heuvel):
En ikzelf, perfecte facebook foto al zeg ik het zelf...
Ohja, we waren in Huacachina samen met Oda en Sjoukje. Die hadden we al eerder ontmoet in Arequipa, op onze tour in de Colca-canyon. Het zijn twee Friese dames. We hebben in dezelfde problemen gezeten met de Cusco tour, alleen zijn hun uiteindelijk wel gegaan omdat ze meer tijd hadden. In elk geval hadden we afgesproken in Huacachina weer te meeten, hun zouden dan Nasca overslaan en een dag langer in Arequipa blijven. Op de heuvel moest er even een vreugdesprong gemaakt worden!
Artestieke foto...
Op de duin kun je ook het soort foto's maken dat je normaal in de zoutvlakte kunt maken - met perspectiefverschuiving. Hierbij spring ik dus in een flesje water... Dit soort foto's hebben we een aantal gemaakt maar ik zal ze niet allemaal plaatsen. Ze staan wel op facebook overigens, mocht je ze persé willen zien. In elk geval waren Oda en Sjoukje er blij mee, die waren de foto's kwijt die ze in de zoutvlaktes gemaakt hadden.
Tess vangt de zon op!
OK, deze foto is een beetje schraal... Ik kan me nog herinneren dat het hier best koud was :)
Zonsondergang... Je ziet nog een sandboarder de heuvel opklimmen. Daarover later meer!
We gingen de volgende ochtend sandboarden! Na veel geonderhandel met een aantal touristenlui (iedereen biedt het daar aan) zijn we uiteindelijk met z'n 4en en 1 engelsman in een buggy de woestijn in gecrosst. Dat was supergaaf, geen achtbaan is te vergelijken met gevoel als je een 200m duin afrost met zo'n buggy. Hier een foto van het reisgezelschap.
Hier Oda met onze buggychauffeur:
Hier een ochtendfoto in de woestijn - het miezerde een beetje en het was bewolkt. Maar da's niet zo erg als je van de heuvel afrost op een schrale houten plank.
Hier zie je ons net voor we weer van de heuvel af gaan. Het lijkt dus niet op snowboarden, die boards waren zo slecht dat we eigelijk niet durfden. We hebben enkel op onze buik erafgegleden, en dat gaat zeer hard. Zo hard zelfs dat ik bij 1 heuvel de controle verloor en een keer of 5 over de kop vloog. Op wat krassen na (zand is heel scherp op snelheid) had ik niets, maar er zijn verhalen over mensen die zo hun botten hebben gebroken. Naja, vermakelijk was het wel iig!
Hier nog een mini-oase op 15 km van Huacachina af. Deze is niet groot genoeg om te bewonen denk ik...

Dat concludeerd mijn verhaal... Tot de volgende blog!

Peru - Nasca

Dag 5: Nasca en de nasca lijnen

Vanuit Arequipa vertrokken we met de bus naar Nasca. We reisden 's nachts, maar hadden wel verhalen gehoord over bussen die 's nachts stoppen en zelfs wel eens beroofd werden. Onze angst werd een beetje bevestigd toen we na instappen een videocamera met lamp in ons gezicht geduwd kregen... Mochten we dan kwijtraken, wisten ze in elk geval dat er twee gringo's in deze bus zaten! Verder zou de reis niet zo lang hoeven duren als ze meer dan 1 buschauffeur hadden, zoals in Chili standaard is. Het betekende dat de chauffeur af en toe rustig 2 uur stil ging staan om te nappen. Nouja, wel veilig in elk geval, beter dan dat 'ie in slaap valt en ergens tegenaan rijd.

Onze stop was dus Nasca. In dit gebied ten westen van Arequipa leefde lang geleden het Nascavolk. Deze mensen vonden het maar droog in het gebied waar ze woonden, dus ze bidden heel vaak voor water. De watergod van hun heette Kon, en deze god was een vliegende god. Dus: laten we heel veel lijnen in de grond zetten zodat deze god onze gebeden zal verhoren. Althans, dat is 1 theorie... Daarover later meer. In elk geval staan er zo'n 10.000 lijnen en zo'n 70 menselijke figuren over een gigantisch gebied, het woestijnplateau tussen Nasca en Palpa.

Ene Maria Reiche heeft zo'n 30 jaar van haar leven besteedt aan het bestuderen van de lijnen en het achterhalen van de betekenissen. Volgens haar is het een sterrenkaart. Deze gebruikten de Nasca's volgens mevrouw Reiche als astronomische kalender om te communiceren met de goden. De lijnen hebben een aantal centra (waar dus lijnen samenkomen) en deze centra liggen dicht bij de vroegere rivier, dus een andere theorie is dat het de goden verwees naar punten waar water moest komen/blijven. Andere mensen leggen de meest brede lijnen uit als landingsplaatsen voor ufo's (ze zijn geloof ik zo'n 6 meter breed dan). In elk geval zijn Tess en ik in het hotel geweest waar mevrouw Reiche haar laatste 30 jaar heeft doorgebracht, daar is ter ere van haar een soort sterrenshow neergezet die haar ideëen uiteenzet.

De lijnen zijn op twee manieren te bezichtigen, of eigelijk op 1 manier: met een klein 2- tot 10-persoonsvliegtuig. De tweede manier is een uitkijkpost langs de snelweg maar dan zie je slechts 1 of twee figuren. Wij hebben gekozen voor een relatief duur 6-persoonsvliegtuig. Maarja, je vliegt maar 1 keer in je leven over de lijnen heen, en bovendien hadden we geld over doordat we niet naar Machu Picchu konden. Ohja, en m'n beurs is ook wel groot genoeg. Nougoed, in elk geval hier wat foto's! Zoals altijd...

De chauffeur! We staan hier op de landingsbaan....

En op dit moment stijgen we op! Vliegen heb ik hier in Zuid Amerika al wel genoeg gedaan, volgens mij iets van 7 of 8 vluchten. Maar zo'n klein ding is toch anders.. Net alsof je in de achtbaan zit, je maag gaat alle kanten op. Ik was dan ook erg blij weer op de grond te staan na de vlucht, maar we hebben geen van beiden overgegeven. Er was wel een dame bij die dit wel heeft gedaan, maar ze was klaarblijkelijk gewoon niet zo slim want ze wist dat ze ziek zou worden van de vlucht...
De eerste figuur - 'de Walvis' (de eerste geoglief die ontdekt werd).
Waar vroeger de rivier liep zijn nu mooie kronkels in het land - dit zijn dus geen Nascalijnen :)
De 'uilenman'. Deze ligt op een soort heuveltje, en op schetsen lijkt hij te zwaaien. Verder zullen alien-conspiracy-theory mensen deze figuur vast op een buitenaards wezen vinden lijken...
Dit is zo'n centrumpunt zoals er heel veel zijn. De centrumpunten zijn ook allemaal verbonden met elkaar door lijnen, zodat het echt lijkt op een kaart.
De aap. Deze werd gezien als goddelijk wezen. Zoals andere figuren ook is het typisch dat deze aap maar 9 vingers heeft. De lijn die vanaf zijn kont loopt lijkt een ingang te zijn voor rituelen (er werd gedacht dat mensen de figuur afliepen om deze 'levend' te maken. Hierbij moest een ingang zijn. Verder loopt deze zelfde lijn exact richting de zon op de equinox. Er zijn meerdere lijnen die op equinoxen of met volle maan naar planeten, de zon en de maan wijzen.
De 'kolibrie' werd gezien als boodschapper van de goden, tussen de godenwereld van de Condor (de oppergod, na m'n vorige post begrijpen jullie vast waarom :D) en de wereld van de mensen.
De 'condor' is duidelijk herkenbaar door de structuur van de vleugels, die duidelijk anders is als bij de kolibrie en de ooivaar (zie later).
De 'spin', gebruikt door de shamans als symbool van regen en vruchtbaarheid.
Dit moest een papagaai voorstellen, maar daar trapte ik niet in eigelijk. Wat het wel is, mag iemand me uitleggen...
Hier de 'ooivaar', die niet helemaal duidelijk te herkennen is maar de lange lijnen richting de onderkant van de foto zijn de nek, waardoor het dier ook herkend is als zodanig.
De 'boom', met daarbij de toren die het uitzichtpunt vormt naast de snelweg.
Ook de 'handen' zijn vanaf de snelweg te zien. Wederom 9 vingers. 9 planeten?
Nog een foto van de rivierbedding...
De landingsbaan komt in zicht...
En het vliegtuig wordt al weer klaargemaakt voor de volgende groep!
Verder zijn we in Nasca nog naar het lokale museum geweest en hebben we er wat gewandeld door het dorpje, wat 10-tal blokken omvat. Verder 's avonds op straat hamburgers gegeten die echt zeer goed te pruimen waren! Dat gebeurd in Peru wel vaker, mensen staan op straat dingen te barbequen en te bereiden voor een appel en een ei (naja, eigelijk voor 1 of 2 Sol :D).

Tot de volgende blog!

Peru - Colca Canyon (Arequipa)

Dag 3: de Colca Canyon

OK, hoe begin ik dit verhaal. Feitjes maar :-)

De Cañón del Colca heeft een diepte van 3400 meter en een lengte van 100 km. De naam komt van de rivier vandaan die door de bodem van de vallei kronkelt. Hij is een van de diepste/grootste ter wereld (denk: Zuid-Amerikaanse Grand Canyon). Twee volkeren, de Collagua en de Cabana, leefden bijna 2000 jaar geleden in deze vallei en legden hier een netwerk van heuvelterrassen aan (ze leefden dus van agricultuur). In de vallei leven allerlei dieren die je niet zomaar ergens anders ziet, de meest opmerkbare hiervan is de Condor (1,2 meter hoog, 3 meter spanwijdte). Deze vogel vliegt elke ochtend in de vallei, er zijn er wel 25 geteld. Deze dieren trekken dus nogal toeristen aan! Soms zie je er 1, soms 3, het maximum dat ze tegelijk hebben gezien zijn er 7 (op onze dag waren er zo'n 5, dus heel luxe :D).

De condors leven er omdat in de ochtend de stroom van de lucht perfect is om te zweven, er heerst een perfecte thermiek van warme en koude lucht die opwaartse kracht creeerd voor de vleugels van de vogels.

Hoe ga je op reis naar de Colca Canyon? Je wandelt door Arequipa en koopt een tour, that's how... Er zijn zo'n 50 touristenkantoortjes die allen de tour aanbieden, met varierende prijzen maar ongeveer allemaal dezelfde service. Je kunt een 2-daagse tour met overnachting, 3-daagse tour was volgens mij ook mogelijk, tour te paard... Wij hebben de 1-daagse tour gedaan, omdat we hierna dus eigenlijk door wilden naar Machu Picchu (zie vorige post, dat is dus niet gelukt!). De een-daagse tour vertrekt om half 3 's nachts (jeej!) en vervoert dan zo'n 8-10 touristen in een hobbelbusje door een bergpas naar de Canyon, die dus achter die bergpas begint. Deze bergpas loopt over een hoogte van zo'n 4500 meter. Arequipa ligt een stuk lager (2500m?) en de Canyon ligt op een hoogte van zo'n 3500 meter. In de 3 uur dat je door de pas hobbelt (in de holst van de nacht, als je probeert wat slaap te halen in de hobbelbus), leg je dus nogal wat hoogteverschil af. Omdat Arequipa niet hoog genoeg is om te acclimatiseren voor dit verschil, hebben zo'n 1 op de 2 mensen last van hoogteziekte, zeker als ze voor de eerste keer de hoogte ingaan. En gelukkig had ik er dus last van, als enige in de bus. Om 6 uur kom je aan in het plaatsje Chivay, aan de ingang van de Canyon, waar we zouden ontbijten.. Nou, ik heb wel iets gegeten, maar het bleef er niet lang in. Tijdens de tour heb ik me dus ook zeer slecht gevoeld, ik heb me amper bewogen (behalve mijn vinger voor het maken van foto's, dat moest natuurlijk wel :D). Gelukkig kon het uitzicht me prima bekoren dus dat maakt veel goed en de foto's waren mijn ongeluk ook wel waard :) Wie mooie foto's wil maken moet pijn leiden! Tess heeft zich ook prima vermaakt geloof ik, die had in elk geval geen last van de hoogteziekte (ze was al eerder hoog geweest). Halverwege de tour gingen de mensen een stuk wandelen, maar dat heb ik geskipt en toen ben ik een half uurtje aan het brakken geweest in de bus. Er zijn een aantal plaatsjes die we onderweg bezocht hebben. Een tweetal dorpjes en verder wat stops langs de weg waar de locals hun spullen verkochten of voor een Sol (de peruaanse munt) op de foto gingen met je. Eén groepje had zelfs een havik aan een ketting bij om mee te poseren.

De foto's nu. Hier zie je een overzichtsfoto van de Colca vallei, met de rivier, de terrassen en de zon. Ik hoop dat ik het 'oohh' gevoel met de foto kan overbrengen, want de kleuren en de diepte effecten die je in het echt had kun je heel moeilijk in een foto stoppen. De vallei is echt gigantisch.

We stopten in een klein dorpje met een grote witte kerk. De witte kerk en het plaza waren het mooist, verder waren er vooral hutjes. Als ik het goed begrepen heb heette dit dorpje Yanque en de kerk de 'Iglesia de la Inmaculada Concepción', dat kunnen jullie wel vertalen waarschijnlijk :-)
Er liepen een stel ezels door het dorp joh! Nee, echte ezels. Geen domme mensen. Alhoewel, die toeristen... In elk geval wel leuk om te zien.
Er kwam een boer langs het plaza gehobbelt met twee muildieren. Een van de twee dieren droeg een baal hooi. Mooi om te zien dat hier eigelijk de mensen nog 100 jaar geleden leven.
Deze foto vond ik heel bijzonder. Rechts onderin de foto zie je een grote steen. Op deze steen (bij dichter zicht) kun je een reeks lijnen en krassen herkennen. Om de steen heen zijn een aantal kleinere stenen gelegd in een cirkel. De grote steen (en de krassen) stellen de terrassen aan de andere kant van de vallei voor. Het idee was dat ze met waterstroompjes op de steen de terrassen konden testen. Het zijn dus irrigatieontwerpen. De cirkel van stenen geeft aan dat dit gebeurde door de belangrijke sleutelpersonen in de samenleving. De ingenieurs van toen, zullen we maar zeggen :-).
Toen zijn we aangekomen bij het uitkijkpunt 'La Cruz Del Condor' (het kruis van de condor), alwaar hordes toeristen ophopen om de condors te bekijken. Gelukkig was er een secundair uitkijkpunt vanwaaruit je prima foto's kon maken en alles kon zien. Deze foto is daar ook gemaakt, het geeft mooi perspectief aan. De condors zijn echt gigantische dieren. De lokale volkeren vereren dit dier ook als een god (volgens mij god van de dood, omdat ze dode dieren aten, maar op die manier wel de cirkel van het leven en de dood gaande hielden).
Hier een van de beste foto's die ik heb kunnen maken van de condors, midden in de vlucht. De foto's maakte ik met een Pentax DA 70mm, die eigelijk niet lang genoeg is voor dit soort foto's (en zeker niet voor close-ups), maargoed, vogelfotografie is niet mijn core-business natuurlijk. Wel zag je genoeg canonfanaten die 500mm lenzen hadden meegesleept en daarmee waarschijnlijk prachtfoto's hebben gemaakt.
Een foto het diepste gedeelte van de canyon in:
De vogels vlogen eigelijk vooral in het lagere gedeelte van de vallei, alwaar je ze af en toe voorbij zag hobbelen. Het mooiste moment was toen de vogels wegvlogen de thermiek op vanaf de rustplaats bij het uitkijkpunt (zie foto boven).
Cactussen had je er ook :-)
En nog een creatieve zwart-wit van de canyon.. Leuk voor grote prints. Anyone?
De terrassen zijn zeer mooi en zeer kleurrijk.
Tess aan het genieten van het uitzicht. Nee, ze steekt niet haar middelvinger op. Toch? :-)
Op de terugweg gingen we langs een stel schaapjes :-)
En een hele stapel geluksbergjes. Dit zijn stapeltjes stenen die mensen hebben gemaakt voor goed geluk. Hoe het precies werkt, wat de ideeen erachter zijn en wat de symboliek betreft weet ik niet veel helaas.
Het belangrijkste dier van peru wat betreft de typen wol: de Vicuña (spreek uit vicunja). Dit dier geeft een wol af die zeer fijn is (de fijnste ter wereld) met slechts enkele micron (volgens mij 6 micrometer dikte). Hierdoor kun je er zeer fijne dingen van maken. Een goede tweede is de Alpaca, ook een lama-achtige die wol van ongeveer 12 tot 16 micrometer produceerd. Ter vergelijking: schapenwol zit op zo'n 25 micrometer.
En een mooie bloem om het af te sluiten. Waar deze is genomen weet ik niet meer precies, maar het is in elk geval een lelie :-)
Tot de volgende post! Deze post zelf was overigens iets te laat geloof ik, later dan beloofd in elk geval, maarja, dat is het Chileense leven. De volgende post gaat over Nascalijnen, mysterieuze lijnen die door de Nasca's in de woestijn zijn gemaakt.

Peru - Arequipa

Hier begint het verhaal van mijn reis in Peru, samen met reisgenote Tess.

Nadat ik afscheid had genomen van mijn ouders op het vliegveld ben ik in het vliegtuig gestapt, op weg naar Arequipa. Ik ben via Lima gevlogen en moest aldaar dus overstappen. Dat ging allemaal gesmeerd. Aangekomen op het superkleine vliegveld van Arequipa (het op Lima na grootste vliegveld van Peru...) stond Tess me al op te wachten buiten de deur van het vliegveld. Met een taxi naar ons hostel gegaan, veel bijgepraat natuurlijk... De eerste dag hebben we niet heel veel gedaan, vooral een beetje rondgewandeld door Arequipa. Deze stad, aan de rand van een vulkaan genaamd Misti, is groter dan je zou verwachten, maar het centrum (waar je als tourist vooral wil verblijven) is niet zo groot. Het is de tweede stad van Peru. Cusco is de derde stad. Arequipa is redelijk touristisch doordat er een aantal leuke daguitstapjes te maken zijn vanuit de stad. In deze stad zijn we langer verbleven dan we eigenlijk wilden, maar daarover later meer.

Zoals altijd zal ik mijn verhaal vergezellen van een aantal geselecteerde foto's.

Dag 1 - Nacht op het plaza van Arequipa

De eerste dag hebben we dus niet veel gedaan zoals al vermeld. Ik heb wat leuke foto's gemaakt op het main plaza van arequipa, de witte stad. Op het plein, geflankeerd door 3 gallerijen en de kerk, zijn een aantal mooie bomen te vinden, een hoop bankjes met mensen en een fontijn. Aan de 4e kant van het plein bevindt zich de kerk, die met zijn breeedte de hele zijde van het plaza bedekt. In de hoek van het plaza, tussen twee gallerijen door, kun je de jezuitenkerk zien (foto). Deze heeft een aparte architectuur. Dat hebben alle kerken in Arequipa en omstreken trouwens, de invloed van de Incacultuur is hier zo groot dat het Christendom zich heeft moeten conformeren aan de cultuur die er al was. Er is een mengeling van de beiden geloven ontstaan met veel heiligen (vroeger: goden), gemixte symboliek en gemixte kunst/bouwstijlen.

De kerk van Arequipa. Zoals te zien is - erg breed.
Dag 2 - Santa Catalina Klooster

De tweede dag gingen we het Santa Catalina klooster bekijken, een groot klooster in Arequipa. Met groot bedoel ik dat er zo'n 120 moncha's (nonnen) woonden met maximaal 1 persoonlijke assistent per non en een aantal werkers om de boel draaiende te houden. Het was in realiteit een kleine stad in een stad. De nonnen mochten alleen via een dubbel metalen hek praten met bekenden en familie, via draaideuren werden voorraden het 'fort' ingebracht. Hieronder een foto die wel interessant is voor elektro-ers: een pre-historische waferstepper. De wafers zijn in dit geval hosties, die door dit ding worden geproduceerd.

Hier een foto die wel interessant is voor alle andere mensen: een straatje in het klooster met de karakteristieke rode muren/bouwstijl, met op de achtergrond de kerk binnen het klooster. De nonnen hadden dagelijks missen, bidtijd en sommige nonnen leefden zelfs jaren achtereen in gevangenschap om zich te kunnen richten op god. Gevangenschap binnen een gevangenis dus, met 1 kamertje en totale afzondering. Nonnen konden de kerk in vanaf de binnenkant en zaten in een afgescheiden gedeelte van de kerk tijdens de mis.
Omdat de nonnen weinig te doen hadden (:P), was de tuin goed onderhouden... Erg mooi!
Daarna gechillt op het main plaza... Daar zijn dus veel mensen, duiven en euh, zon. Hierbij de fontein:
Duiven en mensen:
Deze duif ziet het licht:
Daarna lekker op het terras gezeten (we werden naar binnen gesleurd bij een van de terrassen, ze hebben allemaal 'proppers'.. Dit terras was op het dak (4e verdieping) van een van de gallerijen langs het plaza. Er kwamen helden om muziek te maken, dus daar heb ik een foto van gemaakt.
De volgende dag gingen we naar de Colca Canyon, maar daar komt een losse post over. Chronologisch gezien komt nu dus de boel in de knoop, maar wees niet getreurd, het is slechts 1 dag :-)

Dag 4 - City tour!

Oke, nu dus het verhaal over de vertraging. Na de Colca Canyon wilden we eigenlijk diezelfde dag (of de ochtend van de dag erna) de bus pakken naar Cusco om daar de Machu Picchu, de hoofdact van onze reis, te gaan bezoeken. Helaas is dit dus niet gelukt. De Peruaanse overheid heeft namelijk een contract gesloten met een Canadees bedrijf om een stuk regenwoud te gaan ontginnen, waardoor een heel stel indianen zonder huis zou komen te zitten. Deze indianen zijn aan het protesteren geslagen, de regering heeft er een heel stel een kopje kleiner gemaakt en in de rivier gesmeten (zo gaan de verhalen althans, ik heb geen bewijs, het is niet in de peruaanse of westerse kranten gekomen maar in elk geval kan het niet zo netjes zijn gegaan.. De getallen die we hoorden zijn zo'n 100 indianen en 30 agenten die zijn gedood bij de gevechten). Deze protesten waren in de jungle, niet bij Cusco. Dus wat is dan het probleem? Nou.. De lokale bevolking van Cusco besloot de indianen te supporten en alle verkeer over een brug te blokkeren richting Cusco (vanaf Puno). Dus... Geen bus vanuit Arequipa!

De opties:

• Vliegtuig Arequipa - Cusco - Onmogelijk, vluchten allemaal volgeboekt na het nieuws.. Ook duur!
• De bus naar Lima, vliegtuig aldaar naar Cusco, trein naar M.P. - krap qua tijd en duur.
• (Bleek achteraf) Bus naar Nasca en van daaruit bus naar Cusco... Maar wij geloofden niet meer in een bus-oplossing naar Cusco.

In een poging de tijd te doden terwijl we nadachten over onze opties (de treinrit was dus eigelijk al gemist.. die zou op dag 5 plaatsvinden) hebben we toen een touristische tour gedaan. Je weet wel, zo'n grote bus met touristen op het dak met K10D's.. Echt best wel lame opzich en dat was het ook inderdaad. Maar je kunt zeggen wat je wil, we hebben wel de hele omgeving + stad gezien en overal even wat minuten gehad om uit te stappen. P.s., we zaten met zo'n 3 mensen op de hele bus :-)

Hier Tess met Misti op de achtergrond...

Een houten poppetje! Erg gaaf dit ding dacht ik, dus even een foto van gemaakt. Deze was te vinden op een van de eerste stops van de tour, een mirador van waaruit je heel Arequipa kon zien.
De tweede stop was bij een mooi pleintje met een mooi kerkje. Hier zie je de gemixte symboliek van het Christendom en de lokale inkabevolking. Een kruis met een ladder en een landbouwwerktuig.
In dat park zat een omatje rustigaan te dutten...
Hier een close up van de kerk op het pleintje. Er is hier te zien dat de gevels rijk versierd werden met monsters, mensen met speren en andere dingen die de Christenen waarschijnlijk niet bedacht hebben.
De binnenkant van de kerk was erg kaal, zoals veel kerken in Peru, op het altaar na, dat rijkelijk is versierd en met goud is belegd. Alle 'beelden' in de kerk zijn geen beelden, maar, zoals Tess het noemde, kitscherige poppen :-) Hier zie je er 1 in het midden.
Verder met de tour! Hier een overzichtsfoto van het platteland van Arequipa (dus niet het centrum, richting Misti en de andere vulkaan waar ik de naam van kwijt ben (links van Misti). Deze vulkaan heeft wel 12 'uitgangen' maar ze is niet meer actief.
Nog een uitzichtsfoto met die 12-uitgangen-vulkaan op de achtergrond bovenin de foto. Je kunt ook de smog zien boven Arequipa (wat dat betreft - het is qua verkeer wel te zien dat dit de tweede stad van Peru is...).

P.s. Kijk pa, golfplaten!
Uiteraard stond ik voor die andere foto's op een toren. Zie hier!
Door met de tour. We gingen naar een boerderij waar vroeger een van de eerste watermolens was. Nu is deze enkel nog demonstratief in operatie, om te laten zien hoe deze vroeger werkte. Op het erf staan een aantal vreemde bomen, die ze de 'handen van god' noemen - de bomen zijn inderdaad gevormd als handen. Verder huist het erf een aantal llamas en een alpaca (niet opde foto).
Deze waterval demonstreerd dat er inderdaad water van hoog naar laag gaat bij de boerderij waardoor vroeger de molen mogelijk was.
Voor de boerderij staan paarden geparkeerd die touristen meenemen op een ritje langs het platteland. Wij hebben geskipt, maar de dieren waren erg goed verzorgd. Je ziet ook dat het rijtuig een beetje verschilt van hoe men in Europa paard rijdt, bekijk bijvoorbeeld de gesloten en versierde instijgteugels eens.
Terug in het centrum zijn we na de tour nog even naar de laatste kerk in de stad die we nog niet hadden gehad geweest, een deel van deze kerk is ingestort bij een aardbeving maar dat is wel slechts het dak. De kerk konden we helaas verder niet bezoeken.

Dat besluit de tour. De volgende dag gingen we op weg naar Nasca. Ik zal morgen proberen een verslag te maken van de Colca Canyon, dag 3. Hopelijk vinden jullie het leuk om te lezen.

Ik begrijp trouwens dat dit verslag niet zo heel boeiend was, eerlijk gezegd was Arequipa mooi maar niet 4 dagen van de reis waard. Helaas hadden we geen andere keus, we hadden veel praktisch moeilijkheden met het besluiten wat we wel en niet konden doen. Qua foto's is de stad ook niet zo geweldig, al vond ik de bovenstaande wel de moeite waard. In de Colca Canyon is dat wel even anders, echt mooi en ook mooie foto's gemaakt daar van de terrassen. Tot morgen! :-)