Barend in Chili

Meer rellen!

2009-09-09T15:30:00.002-04:00

Hmmm... Op het moment dat ik dit schrijf is er een traangasgranaat vlak bij de ingang afgegaan en de gangen van het gebouw zijn moeilijk begaanbaar, omdat je dan last krijgt van je ogen en je neus.

Er zijn diverse auto's de straat op gesleept om de politietank met waterkanonnen tegen te houden. Een jongen uit het lab hier kon net zijn auto redden van destructie....

Aanstaande vrijdag 'viert' Chili dat op 11 september een aantal jaar geleden Pinochet de boel overnam. Dat doen ze door ... je raadt het al ... rellen!

Tot snel :)

Rellen!!!

2009-08-28T12:11:00.002-04:00

Hoi allemaal! Sorry dat ik niet zo vaak update, maar ik heb het te druk op dit moment met allerlei dingen. De vakantieverslagen zijn daardoor wat vertraagd.

In elk geval wilde ik even melden dat er gisteren rellen waren hier op de universiteit, en hierbij wat foto's van de pers die er ook bij aanwezig waren. Het was nogal een gedoe, met overal verf en stenen op straat.. Naja, foto's dus!

http://www.elsur.cl/base_elsur/site/artic/20090827/pags/20090827232023.html

Peru - Paracas y Islas Ballestas

2009-08-10T11:52:00.008-04:00

Dag 8 en 9 - Paracas en de Ballestas eilanden

In Huacachina heb ik met een random taxi-dude alles geregeld voor in Paracas, onze volgende stop. We wilden daar naar het nationale park, de Ballestas eilanden en graag ook een hotel en al het vervoer voor een totale, vaste prijs. In Peru moet je op alles afdingen, dus we dachten na zo'n 40% eraf te hebben gedaan wel een goede prijs te hebben gekregen. Waarschijnlijk was dat ook wel zo. Toen we echter in Paracas aankwamen bleek de goede man ineens geen tijd meer te hebben en moest hij van z'n baas ergens anders heen. Echter via ons hotel is de garantie gegeven dat de tours waar we voor betaald hebben door zouden gaan, echter de volgende dag. Prima, dus wij de eerste dag in Paracas rondgehobbelt en daar foto's gemaakt.. Lees verder na de volgende serie foto's!

Een vogel scheert door de baai bij Paracas:

Schelpjes gevonden op het strand:
Random straat/strandhonden.. Deze leven volgens mij, net als de mensen in Paracas, vooral van het tourisme:
Er lagen een hoop vissersboot-wrakken op het strand. Volgens mij is de vissersaard van het dorp langzaamaan vergaan met het opkomende tourisme voor het eiland en hebben de vissers wellicht hun oude bestaan laten gaan voor het snellere geld. Er is echter wel veel concurrentie! Ach ja, het levert mij mooie plaatjes op:
"Ark van Noach":
Toen vond ik dit wrak:
En maakte ik deze foto's:

In de avond een mooi palmboompje in de wind met de oranje ondergaande zon op de bladeren schijnend:
De volgende dag namen we dus de tour naar de islas ballestas. Op het strand waren ineens superveel touristen (daarvoor was het superrustig en waren wij de enige gringos in de wijde omgeving.. Je blijft normaal niet slapen in dit dorp :D). Op het strand waren de Peruanen de pelicanen aldaar aan het voeren voor mooie foto's. Ze voeren deze met kleine visjes en verwachten daar dan een muntje of wat voor. Een aantal foto's waren deze muntjes zeker wel waard, de details in de veren van deze vogel zijn bizar... De houding vond ik ook gaaf en ik kon echt zeer dichtbij komen (lang leven de 70mm):
Onderweg naar het eiland hadden we geluk - af en toe zouden er kansen zijn om dolfijnen te zien. En dat was zo! In de zomer zijn er ook Orca's, maar wij waren er in de winter. Ja, in sommige delen van de wereld is de winter zeer prettig :-)
Langs het schiereiland van Paracas afvarend kom je met het bootje langs een bekende geoglief die door het paracasvolk is gemaakt, zo'n 500 jaar geleden. Deze heet de Candelabra omdat hij op een kaarsenhouder lijkt.
Op het eiland leven veel dieren. De meest bekende bewoner is de Humboldt pinguïn, die in grote getalen op het eiland rondbanjeren. Het zijn kleine pinguïns maar het blijft bijzonder om deze dieren in het wild te zien... Just minding their own business zeg maar. Op een latere foto zie je het dier beter:
Mooie lichtval tussen de twee ogen van de eilanden, zoals ze volgens mij ook wel werden genoemd:
Hier zie je een andere beroemde bewoner - de vogel :-) Er zijn gigantisch veel vogels op het eiland, letterlijk duizenden. Vele soorten ook - pelicanen, de zogenaamde Incavogel (zie later) en meeuwen.. Nog vast veel meer, maar ik ben geen vogelkenner. Ik weet in elk geval dat iedereen met z'n regenjas in de tourboot zat omdat die beesten dus alles ondergooien met poep. Mij hebben ze gelukkig niet geraakt, maar twee anderen wel :D Hierbij een leuke foto van wat vogels:
Golven!
Hier zie je wat pelicanen op een rots met de incavogel die langsvliegt. De snavel is met het geel zeer typisch. De vogel zelf is verder helemaal zwart.
Op het eiland leeft 1 man die er voor moet zorgen dat niemand op het eiland komt en de dieren bestudeerd. Volgens mij wisselen ze elke maand of twee maanden deze man om, want het is natuurlijk geen plezier om op het eiland te wonen in je eentje :)
Op de pier van de vorige foto's nesten een hele hoop vogels.
Deze foto vond ik gewoon mooi, dunno :-)
Ahja, nog een sterattractie. Zeeleeuwen! Ze wonen daar dus op dat eiland gewoon in het wild, erg bijzonder. Al zijn ze wel superlui zeg.. En ze poseren ook soort van voor de touristen, zelfs al kunnen wij ze niets geven...
Hier wat zeeleeuwen op de rots aan het chillen:
Poseren!
Zeesterren vastgeplakt aan de waterrand. Je moest steeds wachten tot de golf naar beneden ging en dan had je soms geluk en kon je er 1 zien. Deze foto is dus best wel een gelukstreffer. De 'steentjes' waar de ster op zit geplakt zijn volgens mij een soort van schaaldieren.
Krabjes plakken op dezelfde manier op de rotsen.
Toen vaarden we een hoek om en zagen we ineens wel een zeer indrukwekkende hoeveelheid vogels...
De stipjes op het eiland en in de lucht zijn vogels. Dui-zen-den... Echt superindrukwekkend.
Hier zie je op een volgende eilandje wat Humboldtpinguïns van dichtbij:
Na het bezoek aan het eiland zouden we dus de tour van het nationaal park krijgen. Dat hebben we gehad, en het was prachtig. De foto's heb ik helaas niet meer door een schrale pendrive... Tenzij jullie van veel strepen door de foto heen houden :-(

In elk geval heb ik deze nog kunnen redden voor een sfeerimpressie. Het is echt prachtig gekleurd met rood, geel, oranje en rode tinten in het zand en de rotsformaties. Mix dat met de mooie stranden die soms wel wit zijn en de zoutwegen die door de woestijn heen lopen en je hebt een mooi bezoek.
Na het bezoek heeft de tourguide ons naar de snelweg naar Lima toe gebracht zodat we daar op de bus konden stappen. Helaas bleek daar dat deze man nogal was opgelicht door onze eerdere vriend, de taxichauffeur die alles geregeld had. Wij hadden zo'n 200 sol betaald voor alles aan deze man, en deze heeft vervolgens voor zo'n 40 sol ons rondgeleid. Die taxichauffeur is vervolgens dus met ons geld er vandoorgegaan, maar volgens mij ging onze tourguide nog verhaal halen. Alle verhalen waren in het Spaans dus dat was best goed voor m'n Spaans :-)

Tot de volgende post, deze zal over Lima gaan.

Peru - Huacachina

2009-08-05T16:31:00.006-04:00

Dag 6 en dag 7: Huacachina

De volgende bestemming was Huacachina. Na een relatief korte busrit vanaf Nasca (volgens mij 3,5 uur of iets dergelijks) kwamen we aan in Ica, alwaar we de taxi hebben genomen naar Huacachina. We hebben expres besloten om het vroeger toeristisch populaire Pisco te mijden, omdat daar door een aardbeving anderhalf jaar geleden nu een rommel is en verder weinig te beleven. Wat kan ik vertellen over Huacachina? Het is een woestijnoasis. Het ligt omringt door duinen. Het is de typische oase zoals je hem in je fantasie voorstelt - een plas water tussen de duinen. Ze hebben er drie straten aan hostels en restaurants, maar verder is er niets. Er is 1 weg naar toe en de woestijn lijkt eindeloos... Wat ook apart is, is dat de duinen echt van zand zijn. Nu zeg je misschien 'duh', maar dat is helemaal niet zo klaargekookt - de grootste delen van de atacama woestijn en de woestijn in Peru is heel bar en boos, droge grond of gruis, maar geen zand zoals in de buurt van Huacachina. Het is net een strand. Vanaf Huacachina ben ik de duinen opgeklommen met Tess, dat duurt langer dan je denkt en het is ook vermoeiender dan je denkt - maar dan zie je ongeveer dit:

Als je dan de andere kant van de duin opkijkt, dus richting de woestijn, dan zie je dit:
Hier zie je Tess, genietend van het uitzicht (en de stilte bovenop de heuvel):
En ikzelf, perfecte facebook foto al zeg ik het zelf...
Ohja, we waren in Huacachina samen met Oda en Sjoukje. Die hadden we al eerder ontmoet in Arequipa, op onze tour in de Colca-canyon. Het zijn twee Friese dames. We hebben in dezelfde problemen gezeten met de Cusco tour, alleen zijn hun uiteindelijk wel gegaan omdat ze meer tijd hadden. In elk geval hadden we afgesproken in Huacachina weer te meeten, hun zouden dan Nasca overslaan en een dag langer in Arequipa blijven. Op de heuvel moest er even een vreugdesprong gemaakt worden!
Artestieke foto...
Op de duin kun je ook het soort foto's maken dat je normaal in de zoutvlakte kunt maken - met perspectiefverschuiving. Hierbij spring ik dus in een flesje water... Dit soort foto's hebben we een aantal gemaakt maar ik zal ze niet allemaal plaatsen. Ze staan wel op facebook overigens, mocht je ze persé willen zien. In elk geval waren Oda en Sjoukje er blij mee, die waren de foto's kwijt die ze in de zoutvlaktes gemaakt hadden.
Tess vangt de zon op!
OK, deze foto is een beetje schraal... Ik kan me nog herinneren dat het hier best koud was :)
Zonsondergang... Je ziet nog een sandboarder de heuvel opklimmen. Daarover later meer!
We gingen de volgende ochtend sandboarden! Na veel geonderhandel met een aantal touristenlui (iedereen biedt het daar aan) zijn we uiteindelijk met z'n 4en en 1 engelsman in een buggy de woestijn in gecrosst. Dat was supergaaf, geen achtbaan is te vergelijken met gevoel als je een 200m duin afrost met zo'n buggy. Hier een foto van het reisgezelschap.
Hier Oda met onze buggychauffeur:
Hier een ochtendfoto in de woestijn - het miezerde een beetje en het was bewolkt. Maar da's niet zo erg als je van de heuvel afrost op een schrale houten plank.
Hier zie je ons net voor we weer van de heuvel af gaan. Het lijkt dus niet op snowboarden, die boards waren zo slecht dat we eigelijk niet durfden. We hebben enkel op onze buik erafgegleden, en dat gaat zeer hard. Zo hard zelfs dat ik bij 1 heuvel de controle verloor en een keer of 5 over de kop vloog. Op wat krassen na (zand is heel scherp op snelheid) had ik niets, maar er zijn verhalen over mensen die zo hun botten hebben gebroken. Naja, vermakelijk was het wel iig!
Hier nog een mini-oase op 15 km van Huacachina af. Deze is niet groot genoeg om te bewonen denk ik...

Dat concludeerd mijn verhaal... Tot de volgende blog!

Peru - Nasca

2009-07-30T14:49:00.006-04:00

Dag 5: Nasca en de nasca lijnen

Vanuit Arequipa vertrokken we met de bus naar Nasca. We reisden 's nachts, maar hadden wel verhalen gehoord over bussen die 's nachts stoppen en zelfs wel eens beroofd werden. Onze angst werd een beetje bevestigd toen we na instappen een videocamera met lamp in ons gezicht geduwd kregen... Mochten we dan kwijtraken, wisten ze in elk geval dat er twee gringo's in deze bus zaten! Verder zou de reis niet zo lang hoeven duren als ze meer dan 1 buschauffeur hadden, zoals in Chili standaard is. Het betekende dat de chauffeur af en toe rustig 2 uur stil ging staan om te nappen. Nouja, wel veilig in elk geval, beter dan dat 'ie in slaap valt en ergens tegenaan rijd.

Onze stop was dus Nasca. In dit gebied ten westen van Arequipa leefde lang geleden het Nascavolk. Deze mensen vonden het maar droog in het gebied waar ze woonden, dus ze bidden heel vaak voor water. De watergod van hun heette Kon, en deze god was een vliegende god. Dus: laten we heel veel lijnen in de grond zetten zodat deze god onze gebeden zal verhoren. Althans, dat is 1 theorie... Daarover later meer. In elk geval staan er zo'n 10.000 lijnen en zo'n 70 menselijke figuren over een gigantisch gebied, het woestijnplateau tussen Nasca en Palpa.

Ene Maria Reiche heeft zo'n 30 jaar van haar leven besteedt aan het bestuderen van de lijnen en het achterhalen van de betekenissen. Volgens haar is het een sterrenkaart. Deze gebruikten de Nasca's volgens mevrouw Reiche als astronomische kalender om te communiceren met de goden. De lijnen hebben een aantal centra (waar dus lijnen samenkomen) en deze centra liggen dicht bij de vroegere rivier, dus een andere theorie is dat het de goden verwees naar punten waar water moest komen/blijven. Andere mensen leggen de meest brede lijnen uit als landingsplaatsen voor ufo's (ze zijn geloof ik zo'n 6 meter breed dan). In elk geval zijn Tess en ik in het hotel geweest waar mevrouw Reiche haar laatste 30 jaar heeft doorgebracht, daar is ter ere van haar een soort sterrenshow neergezet die haar ideëen uiteenzet.

De lijnen zijn op twee manieren te bezichtigen, of eigelijk op 1 manier: met een klein 2- tot 10-persoonsvliegtuig. De tweede manier is een uitkijkpost langs de snelweg maar dan zie je slechts 1 of twee figuren. Wij hebben gekozen voor een relatief duur 6-persoonsvliegtuig. Maarja, je vliegt maar 1 keer in je leven over de lijnen heen, en bovendien hadden we geld over doordat we niet naar Machu Picchu konden. Ohja, en m'n beurs is ook wel groot genoeg. Nougoed, in elk geval hier wat foto's! Zoals altijd...

De chauffeur! We staan hier op de landingsbaan....

En op dit moment stijgen we op! Vliegen heb ik hier in Zuid Amerika al wel genoeg gedaan, volgens mij iets van 7 of 8 vluchten. Maar zo'n klein ding is toch anders.. Net alsof je in de achtbaan zit, je maag gaat alle kanten op. Ik was dan ook erg blij weer op de grond te staan na de vlucht, maar we hebben geen van beiden overgegeven. Er was wel een dame bij die dit wel heeft gedaan, maar ze was klaarblijkelijk gewoon niet zo slim want ze wist dat ze ziek zou worden van de vlucht...
De eerste figuur - 'de Walvis' (de eerste geoglief die ontdekt werd).
Waar vroeger de rivier liep zijn nu mooie kronkels in het land - dit zijn dus geen Nascalijnen :)
De 'uilenman'. Deze ligt op een soort heuveltje, en op schetsen lijkt hij te zwaaien. Verder zullen alien-conspiracy-theory mensen deze figuur vast op een buitenaards wezen vinden lijken...
Dit is zo'n centrumpunt zoals er heel veel zijn. De centrumpunten zijn ook allemaal verbonden met elkaar door lijnen, zodat het echt lijkt op een kaart.
De aap. Deze werd gezien als goddelijk wezen. Zoals andere figuren ook is het typisch dat deze aap maar 9 vingers heeft. De lijn die vanaf zijn kont loopt lijkt een ingang te zijn voor rituelen (er werd gedacht dat mensen de figuur afliepen om deze 'levend' te maken. Hierbij moest een ingang zijn. Verder loopt deze zelfde lijn exact richting de zon op de equinox. Er zijn meerdere lijnen die op equinoxen of met volle maan naar planeten, de zon en de maan wijzen.
De 'kolibrie' werd gezien als boodschapper van de goden, tussen de godenwereld van de Condor (de oppergod, na m'n vorige post begrijpen jullie vast waarom :D) en de wereld van de mensen.
De 'condor' is duidelijk herkenbaar door de structuur van de vleugels, die duidelijk anders is als bij de kolibrie en de ooivaar (zie later).
De 'spin', gebruikt door de shamans als symbool van regen en vruchtbaarheid.
Dit moest een papagaai voorstellen, maar daar trapte ik niet in eigelijk. Wat het wel is, mag iemand me uitleggen...
Hier de 'ooivaar', die niet helemaal duidelijk te herkennen is maar de lange lijnen richting de onderkant van de foto zijn de nek, waardoor het dier ook herkend is als zodanig.
De 'boom', met daarbij de toren die het uitzichtpunt vormt naast de snelweg.
Ook de 'handen' zijn vanaf de snelweg te zien. Wederom 9 vingers. 9 planeten?
Nog een foto van de rivierbedding...
De landingsbaan komt in zicht...
En het vliegtuig wordt al weer klaargemaakt voor de volgende groep!
Verder zijn we in Nasca nog naar het lokale museum geweest en hebben we er wat gewandeld door het dorpje, wat 10-tal blokken omvat. Verder 's avonds op straat hamburgers gegeten die echt zeer goed te pruimen waren! Dat gebeurd in Peru wel vaker, mensen staan op straat dingen te barbequen en te bereiden voor een appel en een ei (naja, eigelijk voor 1 of 2 Sol :D).

Tot de volgende blog!

Peru - Colca Canyon (Arequipa)

2009-07-25T23:03:00.008-04:00

Dag 3: de Colca Canyon

OK, hoe begin ik dit verhaal. Feitjes maar :-)

De Cañón del Colca heeft een diepte van 3400 meter en een lengte van 100 km. De naam komt van de rivier vandaan die door de bodem van de vallei kronkelt. Hij is een van de diepste/grootste ter wereld (denk: Zuid-Amerikaanse Grand Canyon). Twee volkeren, de Collagua en de Cabana, leefden bijna 2000 jaar geleden in deze vallei en legden hier een netwerk van heuvelterrassen aan (ze leefden dus van agricultuur). In de vallei leven allerlei dieren die je niet zomaar ergens anders ziet, de meest opmerkbare hiervan is de Condor (1,2 meter hoog, 3 meter spanwijdte). Deze vogel vliegt elke ochtend in de vallei, er zijn er wel 25 geteld. Deze dieren trekken dus nogal toeristen aan! Soms zie je er 1, soms 3, het maximum dat ze tegelijk hebben gezien zijn er 7 (op onze dag waren er zo'n 5, dus heel luxe :D).

De condors leven er omdat in de ochtend de stroom van de lucht perfect is om te zweven, er heerst een perfecte thermiek van warme en koude lucht die opwaartse kracht creeerd voor de vleugels van de vogels.

Hoe ga je op reis naar de Colca Canyon? Je wandelt door Arequipa en koopt een tour, that's how... Er zijn zo'n 50 touristenkantoortjes die allen de tour aanbieden, met varierende prijzen maar ongeveer allemaal dezelfde service. Je kunt een 2-daagse tour met overnachting, 3-daagse tour was volgens mij ook mogelijk, tour te paard... Wij hebben de 1-daagse tour gedaan, omdat we hierna dus eigenlijk door wilden naar Machu Picchu (zie vorige post, dat is dus niet gelukt!). De een-daagse tour vertrekt om half 3 's nachts (jeej!) en vervoert dan zo'n 8-10 touristen in een hobbelbusje door een bergpas naar de Canyon, die dus achter die bergpas begint. Deze bergpas loopt over een hoogte van zo'n 4500 meter. Arequipa ligt een stuk lager (2500m?) en de Canyon ligt op een hoogte van zo'n 3500 meter. In de 3 uur dat je door de pas hobbelt (in de holst van de nacht, als je probeert wat slaap te halen in de hobbelbus), leg je dus nogal wat hoogteverschil af. Omdat Arequipa niet hoog genoeg is om te acclimatiseren voor dit verschil, hebben zo'n 1 op de 2 mensen last van hoogteziekte, zeker als ze voor de eerste keer de hoogte ingaan. En gelukkig had ik er dus last van, als enige in de bus. Om 6 uur kom je aan in het plaatsje Chivay, aan de ingang van de Canyon, waar we zouden ontbijten.. Nou, ik heb wel iets gegeten, maar het bleef er niet lang in. Tijdens de tour heb ik me dus ook zeer slecht gevoeld, ik heb me amper bewogen (behalve mijn vinger voor het maken van foto's, dat moest natuurlijk wel :D). Gelukkig kon het uitzicht me prima bekoren dus dat maakt veel goed en de foto's waren mijn ongeluk ook wel waard :) Wie mooie foto's wil maken moet pijn leiden! Tess heeft zich ook prima vermaakt geloof ik, die had in elk geval geen last van de hoogteziekte (ze was al eerder hoog geweest). Halverwege de tour gingen de mensen een stuk wandelen, maar dat heb ik geskipt en toen ben ik een half uurtje aan het brakken geweest in de bus. Er zijn een aantal plaatsjes die we onderweg bezocht hebben. Een tweetal dorpjes en verder wat stops langs de weg waar de locals hun spullen verkochten of voor een Sol (de peruaanse munt) op de foto gingen met je. Eén groepje had zelfs een havik aan een ketting bij om mee te poseren.

De foto's nu. Hier zie je een overzichtsfoto van de Colca vallei, met de rivier, de terrassen en de zon. Ik hoop dat ik het 'oohh' gevoel met de foto kan overbrengen, want de kleuren en de diepte effecten die je in het echt had kun je heel moeilijk in een foto stoppen. De vallei is echt gigantisch.

We stopten in een klein dorpje met een grote witte kerk. De witte kerk en het plaza waren het mooist, verder waren er vooral hutjes. Als ik het goed begrepen heb heette dit dorpje Yanque en de kerk de 'Iglesia de la Inmaculada Concepción', dat kunnen jullie wel vertalen waarschijnlijk :-)
Er liepen een stel ezels door het dorp joh! Nee, echte ezels. Geen domme mensen. Alhoewel, die toeristen... In elk geval wel leuk om te zien.
Er kwam een boer langs het plaza gehobbelt met twee muildieren. Een van de twee dieren droeg een baal hooi. Mooi om te zien dat hier eigelijk de mensen nog 100 jaar geleden leven.
Deze foto vond ik heel bijzonder. Rechts onderin de foto zie je een grote steen. Op deze steen (bij dichter zicht) kun je een reeks lijnen en krassen herkennen. Om de steen heen zijn een aantal kleinere stenen gelegd in een cirkel. De grote steen (en de krassen) stellen de terrassen aan de andere kant van de vallei voor. Het idee was dat ze met waterstroompjes op de steen de terrassen konden testen. Het zijn dus irrigatieontwerpen. De cirkel van stenen geeft aan dat dit gebeurde door de belangrijke sleutelpersonen in de samenleving. De ingenieurs van toen, zullen we maar zeggen :-).
Toen zijn we aangekomen bij het uitkijkpunt 'La Cruz Del Condor' (het kruis van de condor), alwaar hordes toeristen ophopen om de condors te bekijken. Gelukkig was er een secundair uitkijkpunt vanwaaruit je prima foto's kon maken en alles kon zien. Deze foto is daar ook gemaakt, het geeft mooi perspectief aan. De condors zijn echt gigantische dieren. De lokale volkeren vereren dit dier ook als een god (volgens mij god van de dood, omdat ze dode dieren aten, maar op die manier wel de cirkel van het leven en de dood gaande hielden).
Hier een van de beste foto's die ik heb kunnen maken van de condors, midden in de vlucht. De foto's maakte ik met een Pentax DA 70mm, die eigelijk niet lang genoeg is voor dit soort foto's (en zeker niet voor close-ups), maargoed, vogelfotografie is niet mijn core-business natuurlijk. Wel zag je genoeg canonfanaten die 500mm lenzen hadden meegesleept en daarmee waarschijnlijk prachtfoto's hebben gemaakt.
Een foto het diepste gedeelte van de canyon in:
De vogels vlogen eigelijk vooral in het lagere gedeelte van de vallei, alwaar je ze af en toe voorbij zag hobbelen. Het mooiste moment was toen de vogels wegvlogen de thermiek op vanaf de rustplaats bij het uitkijkpunt (zie foto boven).
Cactussen had je er ook :-)
En nog een creatieve zwart-wit van de canyon.. Leuk voor grote prints. Anyone?
De terrassen zijn zeer mooi en zeer kleurrijk.
Tess aan het genieten van het uitzicht. Nee, ze steekt niet haar middelvinger op. Toch? :-)
Op de terugweg gingen we langs een stel schaapjes :-)
En een hele stapel geluksbergjes. Dit zijn stapeltjes stenen die mensen hebben gemaakt voor goed geluk. Hoe het precies werkt, wat de ideeen erachter zijn en wat de symboliek betreft weet ik niet veel helaas.
Het belangrijkste dier van peru wat betreft de typen wol: de Vicuña (spreek uit vicunja). Dit dier geeft een wol af die zeer fijn is (de fijnste ter wereld) met slechts enkele micron (volgens mij 6 micrometer dikte). Hierdoor kun je er zeer fijne dingen van maken. Een goede tweede is de Alpaca, ook een lama-achtige die wol van ongeveer 12 tot 16 micrometer produceerd. Ter vergelijking: schapenwol zit op zo'n 25 micrometer.
En een mooie bloem om het af te sluiten. Waar deze is genomen weet ik niet meer precies, maar het is in elk geval een lelie :-)
Tot de volgende post! Deze post zelf was overigens iets te laat geloof ik, later dan beloofd in elk geval, maarja, dat is het Chileense leven. De volgende post gaat over Nascalijnen, mysterieuze lijnen die door de Nasca's in de woestijn zijn gemaakt.

Peru - Arequipa

2009-07-23T11:56:00.011-04:00

Hier begint het verhaal van mijn reis in Peru, samen met reisgenote Tess.

Nadat ik afscheid had genomen van mijn ouders op het vliegveld ben ik in het vliegtuig gestapt, op weg naar Arequipa. Ik ben via Lima gevlogen en moest aldaar dus overstappen. Dat ging allemaal gesmeerd. Aangekomen op het superkleine vliegveld van Arequipa (het op Lima na grootste vliegveld van Peru...) stond Tess me al op te wachten buiten de deur van het vliegveld. Met een taxi naar ons hostel gegaan, veel bijgepraat natuurlijk... De eerste dag hebben we niet heel veel gedaan, vooral een beetje rondgewandeld door Arequipa. Deze stad, aan de rand van een vulkaan genaamd Misti, is groter dan je zou verwachten, maar het centrum (waar je als tourist vooral wil verblijven) is niet zo groot. Het is de tweede stad van Peru. Cusco is de derde stad. Arequipa is redelijk touristisch doordat er een aantal leuke daguitstapjes te maken zijn vanuit de stad. In deze stad zijn we langer verbleven dan we eigenlijk wilden, maar daarover later meer.

Zoals altijd zal ik mijn verhaal vergezellen van een aantal geselecteerde foto's.

Dag 1 - Nacht op het plaza van Arequipa

De eerste dag hebben we dus niet veel gedaan zoals al vermeld. Ik heb wat leuke foto's gemaakt op het main plaza van arequipa, de witte stad. Op het plein, geflankeerd door 3 gallerijen en de kerk, zijn een aantal mooie bomen te vinden, een hoop bankjes met mensen en een fontijn. Aan de 4e kant van het plein bevindt zich de kerk, die met zijn breeedte de hele zijde van het plaza bedekt. In de hoek van het plaza, tussen twee gallerijen door, kun je de jezuitenkerk zien (foto). Deze heeft een aparte architectuur. Dat hebben alle kerken in Arequipa en omstreken trouwens, de invloed van de Incacultuur is hier zo groot dat het Christendom zich heeft moeten conformeren aan de cultuur die er al was. Er is een mengeling van de beiden geloven ontstaan met veel heiligen (vroeger: goden), gemixte symboliek en gemixte kunst/bouwstijlen.

De kerk van Arequipa. Zoals te zien is - erg breed.
Dag 2 - Santa Catalina Klooster

De tweede dag gingen we het Santa Catalina klooster bekijken, een groot klooster in Arequipa. Met groot bedoel ik dat er zo'n 120 moncha's (nonnen) woonden met maximaal 1 persoonlijke assistent per non en een aantal werkers om de boel draaiende te houden. Het was in realiteit een kleine stad in een stad. De nonnen mochten alleen via een dubbel metalen hek praten met bekenden en familie, via draaideuren werden voorraden het 'fort' ingebracht. Hieronder een foto die wel interessant is voor elektro-ers: een pre-historische waferstepper. De wafers zijn in dit geval hosties, die door dit ding worden geproduceerd.

Hier een foto die wel interessant is voor alle andere mensen: een straatje in het klooster met de karakteristieke rode muren/bouwstijl, met op de achtergrond de kerk binnen het klooster. De nonnen hadden dagelijks missen, bidtijd en sommige nonnen leefden zelfs jaren achtereen in gevangenschap om zich te kunnen richten op god. Gevangenschap binnen een gevangenis dus, met 1 kamertje en totale afzondering. Nonnen konden de kerk in vanaf de binnenkant en zaten in een afgescheiden gedeelte van de kerk tijdens de mis.
Omdat de nonnen weinig te doen hadden (:P), was de tuin goed onderhouden... Erg mooi!
Daarna gechillt op het main plaza... Daar zijn dus veel mensen, duiven en euh, zon. Hierbij de fontein:
Duiven en mensen:
Deze duif ziet het licht:
Daarna lekker op het terras gezeten (we werden naar binnen gesleurd bij een van de terrassen, ze hebben allemaal 'proppers'.. Dit terras was op het dak (4e verdieping) van een van de gallerijen langs het plaza. Er kwamen helden om muziek te maken, dus daar heb ik een foto van gemaakt.
De volgende dag gingen we naar de Colca Canyon, maar daar komt een losse post over. Chronologisch gezien komt nu dus de boel in de knoop, maar wees niet getreurd, het is slechts 1 dag :-)

Dag 4 - City tour!

Oke, nu dus het verhaal over de vertraging. Na de Colca Canyon wilden we eigenlijk diezelfde dag (of de ochtend van de dag erna) de bus pakken naar Cusco om daar de Machu Picchu, de hoofdact van onze reis, te gaan bezoeken. Helaas is dit dus niet gelukt. De Peruaanse overheid heeft namelijk een contract gesloten met een Canadees bedrijf om een stuk regenwoud te gaan ontginnen, waardoor een heel stel indianen zonder huis zou komen te zitten. Deze indianen zijn aan het protesteren geslagen, de regering heeft er een heel stel een kopje kleiner gemaakt en in de rivier gesmeten (zo gaan de verhalen althans, ik heb geen bewijs, het is niet in de peruaanse of westerse kranten gekomen maar in elk geval kan het niet zo netjes zijn gegaan.. De getallen die we hoorden zijn zo'n 100 indianen en 30 agenten die zijn gedood bij de gevechten). Deze protesten waren in de jungle, niet bij Cusco. Dus wat is dan het probleem? Nou.. De lokale bevolking van Cusco besloot de indianen te supporten en alle verkeer over een brug te blokkeren richting Cusco (vanaf Puno). Dus... Geen bus vanuit Arequipa!

De opties:

Vliegtuig Arequipa - Cusco - Onmogelijk, vluchten allemaal volgeboekt na het nieuws.. Ook duur!
De bus naar Lima, vliegtuig aldaar naar Cusco, trein naar M.P. - krap qua tijd en duur.
(Bleek achteraf) Bus naar Nasca en van daaruit bus naar Cusco... Maar wij geloofden niet meer in een bus-oplossing naar Cusco.

In een poging de tijd te doden terwijl we nadachten over onze opties (de treinrit was dus eigelijk al gemist.. die zou op dag 5 plaatsvinden) hebben we toen een touristische tour gedaan. Je weet wel, zo'n grote bus met touristen op het dak met K10D's.. Echt best wel lame opzich en dat was het ook inderdaad. Maar je kunt zeggen wat je wil, we hebben wel de hele omgeving + stad gezien en overal even wat minuten gehad om uit te stappen. P.s., we zaten met zo'n 3 mensen op de hele bus :-)

Hier Tess met Misti op de achtergrond...

Een houten poppetje! Erg gaaf dit ding dacht ik, dus even een foto van gemaakt. Deze was te vinden op een van de eerste stops van de tour, een mirador van waaruit je heel Arequipa kon zien.
De tweede stop was bij een mooi pleintje met een mooi kerkje. Hier zie je de gemixte symboliek van het Christendom en de lokale inkabevolking. Een kruis met een ladder en een landbouwwerktuig.
In dat park zat een omatje rustigaan te dutten...
Hier een close up van de kerk op het pleintje. Er is hier te zien dat de gevels rijk versierd werden met monsters, mensen met speren en andere dingen die de Christenen waarschijnlijk niet bedacht hebben.
De binnenkant van de kerk was erg kaal, zoals veel kerken in Peru, op het altaar na, dat rijkelijk is versierd en met goud is belegd. Alle 'beelden' in de kerk zijn geen beelden, maar, zoals Tess het noemde, kitscherige poppen :-) Hier zie je er 1 in het midden.
Verder met de tour! Hier een overzichtsfoto van het platteland van Arequipa (dus niet het centrum, richting Misti en de andere vulkaan waar ik de naam van kwijt ben (links van Misti). Deze vulkaan heeft wel 12 'uitgangen' maar ze is niet meer actief.
Nog een uitzichtsfoto met die 12-uitgangen-vulkaan op de achtergrond bovenin de foto. Je kunt ook de smog zien boven Arequipa (wat dat betreft - het is qua verkeer wel te zien dat dit de tweede stad van Peru is...).

P.s. Kijk pa, golfplaten!
Uiteraard stond ik voor die andere foto's op een toren. Zie hier!
Door met de tour. We gingen naar een boerderij waar vroeger een van de eerste watermolens was. Nu is deze enkel nog demonstratief in operatie, om te laten zien hoe deze vroeger werkte. Op het erf staan een aantal vreemde bomen, die ze de 'handen van god' noemen - de bomen zijn inderdaad gevormd als handen. Verder huist het erf een aantal llamas en een alpaca (niet opde foto).
Deze waterval demonstreerd dat er inderdaad water van hoog naar laag gaat bij de boerderij waardoor vroeger de molen mogelijk was.
Voor de boerderij staan paarden geparkeerd die touristen meenemen op een ritje langs het platteland. Wij hebben geskipt, maar de dieren waren erg goed verzorgd. Je ziet ook dat het rijtuig een beetje verschilt van hoe men in Europa paard rijdt, bekijk bijvoorbeeld de gesloten en versierde instijgteugels eens.
Terug in het centrum zijn we na de tour nog even naar de laatste kerk in de stad die we nog niet hadden gehad geweest, een deel van deze kerk is ingestort bij een aardbeving maar dat is wel slechts het dak. De kerk konden we helaas verder niet bezoeken.

Dat besluit de tour. De volgende dag gingen we op weg naar Nasca. Ik zal morgen proberen een verslag te maken van de Colca Canyon, dag 3. Hopelijk vinden jullie het leuk om te lezen.

Ik begrijp trouwens dat dit verslag niet zo heel boeiend was, eerlijk gezegd was Arequipa mooi maar niet 4 dagen van de reis waard. Helaas hadden we geen andere keus, we hadden veel praktisch moeilijkheden met het besluiten wat we wel en niet konden doen. Qua foto's is de stad ook niet zo geweldig, al vond ik de bovenstaande wel de moeite waard. In de Colca Canyon is dat wel even anders, echt mooi en ook mooie foto's gemaakt daar van de terrassen. Tot morgen! :-)

Tussentijdse update!

2009-07-18T14:29:00.001-04:00

Hoi allemaal!

Ik weet dat ik de afgelopen tijd niet veel heb geupdate, maar dat is dus omdat ik op vakantie ben in het noorden van Chili, in de ¨Region de Atacama¨. Atacama is de welbekende woestijn van Chili. Ik ben vanuit El Salvador, een mijnersdorp 2 uur boven Copiapó. In dit dorp wonen een nicht van Catalina (Jeniffer) en haar vriend (Pablo). Het is een zeer karakteristiek dorp, omdat het dus door de mijnindustrie gebouwd is om de mijn van mensen te voorzien. Het dorp is gebouwd naar Noord-Amerikaans model, door Amerikanen. Het heeft dus heel brede wegen en namen als ´Kelly´ voor de straten, wat niet echt typisch Chileens is. Er is een supermarkt die eigelijk een plaza is (sociaal contactpunt) en de enige Cinema in heel de atacama region bevindt zich niet in hoofdstad Copiapó maar in dit dorp, voornamelijk omdat de rijke mijnerslui allemaal hier wonen. Goed, wat valt er meer te vertellen over dit dorp? De mensen zijn er erg vriendelijk, met stip op 1 Pablo& Jeniffer! We hebben in twee weken tijd zo´n 5 asado´s gehad met hen, erg lekker, wat een kok is Pablo :D

Ik heb erg veel foto´s gemaakt. Omdat ik in El Salvador ben, heb ik ze niet kunnen editen. Ik heb dus gewoon alles online gezet, schots, scheef en unedited.. Dit editen ga ik hierna doen en dan komt er een uitgebreid fotoverslag in een latere post. Ondertussen, hier zie je de foto´s van de feestjes in El Salvador (en wat foto´s van het dorp en de mijn).

De foto´s van El Salvador

Samen met Catalina en haar nicht ben ik daarna afgereisd naar San Pedro de Atacama, een toeristisch dorp, omdat vanuit San Pedro heel veel te doen is en te bekijken/beleven valt. De reis duurde in totaal 12 uur, waarvan 2 uur rusten en 10 uur reizen. We zijn met een 4x4 (Vitara) naar S.P. gegaan en hebben ook vanuit daar alle uitstapjes met deze 4x4 gemaakt. Da´s zeer goedkoop, omdat een gemiddeld tour zo 25 euro p.p. kost en in de jeep slechts een paar euro benzine en wat entree (of niet :P). In San Pedro woont Patricio, de vader van Jeniffer. Deze is daar artesano (handwerker) en maakt voornamelijk sieraden (dat doet hij overigens erg goed, zeer mooie dingen heb ik gezien!). Patricio heeft ons veel rondleidingen gegeven, hij weet werkelijk alles van het land, de planten, stenen en de woestijn. Oorspronkelijk komt hij niet uit de woestijn, maar uit Concepción. We hebben bezocht: de geisers van El Tatio, de Valle de la Luna, de Laguna Sejar (Cejar) ofwel zoutmeer (daarin kun je drijven zonder moeite!!) en het Puritama (¨pure wateren¨, een lagune in een vallei met stromende therma-wateren).

Zelfde verhaal met de foto´s van San Pedro, alles rauw uit de camera in een Picasa webalbum:

De foto´s van San Pedro de Atacama

Laatste stukje: ik ben met Catalina het nationale park Pan de Azucar gaan bezoeken, alhoewel, net niet, bleek achteraf, maar toch hebben we een heerlijke dag met strand en natuur gehad.. Hierbij ook weer de foto´s op dezelfde manier:

De foto´s van Pan de Azucar

Er komt zodra ik in Conce ben eerst een update van Peru.. Dat moet echt, maar die foto´s heb ik niet hier en heb ik ook nog niet allemaal bewerkt. Komt goed, met de tijd... Tot snel!

Concepción & Santiago

2009-07-02T23:16:00.003-04:00

Nou, update 2. Deze week veel minder tijd dan ik dacht, dus jullie houden alle blogposts van me tegoed.

We schrijven 10 tot en met 14 juni! Na Valparaiso zijn we doorgereisd met de bus naar Santiago, alwaar het vliegtuig naar Concepción op ons wachtte. In Concepción werden we opgewacht door Evert en Catalina. Die dag hebben we een wandeling gemaakt door de universiteitscampus en een praatje gemaakt met de mensen daar. 's Avonds was het Chili versus Bolivia (voetbal), waar we met z'n allen in de kroeg het nodige bier hebben omgegooid na een 4-0 overwinning :-)

De volgende dag een trip gemaakt naar Lota, waar we het park, de mijn en het museum bezocht hebben. Voor mij de tweede keer, maar dat park met Catalina bezoeken was het zeker waard.. Romantischer kan niet zeg maar :) In elk geval vonden m'n ouders het volgens mij ook mooi. In de mijn kregen we toch net een andere rondleiding, die mannen die daar werkten weten allemaal weer net wat andere feitjes denk ik.

De dag daarna zijn we de Huascar weer gaan bezoeken. Meer zit er niet echt in de Conce-regio, dus we hebben in elk geval uitputtend toeristisch gedaan :-) De Huascar was nog niet gezonken :-)

Daarna Santiago, alwaar ik mijn ouders heb kunnen laten genieten van de restaurants en cafétjes die ik al gevonden had tijdens eerdere bezoeken. Verder hebben we nog gegeten in een onderwater restaurant, dat was echt geweldig. Net 20,000 mijl onder zee! De regio's die we bezocht hebben zijn het centrum, barrio bella vista en barrio providencia. We hebben de berg San Cristobál bezocht en het Museo Chileno de las Artes Precolombiano. Allemaal erg aan te raden!

De dag erna vertrok ik, dus mijn ouders hebben vast nog wat meer gezien. Hierbij de foto's. Het zijn er niet veel, want ik ga niet weer alle gebouwen en pleinen online zetten :-).

De 'funicular' die ons van de achterkant van de berg naar beneden bracht... De 'teléferico' aan de andere kant van de berg was in onderhoud, dus we moesten met de minibus omhoog.

Foto van een kralen/oude kettingen museum bovenop de berg. Er was niet veel, maar wel best mooi. En ook mooi licht, vond ik :)
...Daar bovenop die berg... Stond een heilige maagd... Daar maak je een foto van.. En die post je op je blog en van je heee-la-he-la-he-la-hoooo-lala-HEY!..

Naja het rijmt niet, sorry.
Pa&Ma bovenop de berg, met een palmboom op de achtergrond (en Santiago's smog :-P).
Museo de arte precolombiano.. Hier zie je wat houten poppen die van paaseiland afkwamen. De dingen die ze op hun hoofd hebben hadden de stenen beelden ook bijna altijd, dus daaraan kun je herkennen dat het daar vandaan komt. Wat die dingen betekenen weet ik niet :-)

Morgen probeer ik nog een laatste update te doen, hopelijk een stuk Peru, maar anders komt dat na de rest van mijn vakantie - Copiapó! Morgenavond vertrek ik voor een dag naar Santiago (even lekker eten daar), daarna vliegen we (ik, Catalina) door naar het noorden (El Salvador is de eindbesteming) om te ontmoeten met de Prima (nicht) van Cata. De bedoeling is dat we de nodige nationale parken en witte stranden gaan bezoeken. Prima plan!
Tot posts.

Reisverslag deel 2: Valparaiso!

2009-06-29T23:31:00.005-04:00

Voor mij weliswaar de tweede keer in deze mooie Chileense stad, maar voor mijn ouders de eerste keer. Ik was er ook voor het eerst echt als tourist, dus alles was wel anders - in plaats van het wat luxere Viña del Mar zaten we bovenop de heuvel 'Cerro (heuvel) Concepción' in het hostel 'Residencia en el Cerro', vanwaar we vanuit ons raam een prachtig uitzicht hadden over de zee en de stad. In de lonely planet stond dit hostel/guesthouse aangeschreven als "Typical Valparaiso: stray cats guard this place which is just off the main road, there is a great view and a music school is just around the corner to wake you up every day...".. Of zoiets. In elk geval klopte het als een bus. Onze taxi had nog even moeite met het vinden van het hostel, omdat ik uiteraard uitspraak 'hostel residencia en el cero' - met 1 r, ik kan het verschil nu al beter maar toen nog niet. We werden zonder problemen naar Hostal Cero (hostal 0) gebracht, gelukkig twee blokken van de andere plaats :)

Hier een uitzicht vanaf Cerro Concepción, weliswaar vanaf een cafétje op de rand van de heuvel:

De dag erop gingen we met een tourbedrijfje meerijden om wat dingen van de stad en omgeving te zien. M'n pa vond het zo geweldig dat er overal golfplaten op de daken lagen, volgens mij zal dat hetgeen zijn dat hij zich vooral herinnerd aan de stad. De eerste bestemming was Viña del Mar, waar we een aantal locaties zijn afgereisd. Ik herinner me dat we de rivier die Viña scheidt in twee stukken wel 20x zijn overgegaan en uiteraard vonden pa&ma dat niet zo efficient.. Ik dacht - Chilenen... :-) Hier een foto van een museum dat we bezocht hebben in Viña. Hier staat een paas-eiland Maoi voor de deur geparkeerd. Naar paas-eiland wil je overigens niet, dat kost duizenden euros voor de vlucht alleen... Maarja, toch zo'n ding gezien :-)
Ik zie net dat deze twee foto's heel erg toeristisch zijn, met ons lachend op de voorgrond :p Naja, hier zie je ons dus weer vanaf een uitzichtpunt over de stad.. Leujk!
Ergens midden in Viña was een parque municipal, waar ook een groot theater stond (het stadstheater) waar regelmatig grote shows plaats vinden. Dat kon best ook wel, professioneel amfitheater. Verder stond er een paleis achtig iets. Hier is een foto van de versieringen op het gebouw.
In Viña del Mar kun je als toerist niet zonder foto van de 'Reloj de los flores' of klok van de bloemen... De naam zegt het al:
Toen gingen we naar Reñata, alwaar we heerlijk (duur, dealtje van tourbedrijf met restaurant..) gegeten hebben. Daarna strandwandelingetje gemaakt. Ik had net het geluk een tweetal krabbetjes op het strand tegen te komen dus die moesten op de foto zoals je wel begrijpt:
Achter het strand waren wat rotsen in de branding.. Ook dat was wel mooi materiaal!
We zijn nog even gestopt bij de universiteit van Valparaiso waar ik ook geweest ben, in een later bezoek hebben we deze nog grondiger bezocht (de portier van de universiteit kende me ondertussen dus dit toeristisch bezoek was geen probleem :P). Hier in elk geval een overzichtsfototje:
Maargoed, valparaiso dus.. Het is een prachtige stad die vooral bekend staat om zijn typische bouwstijl. Alle gebouwtjes hobbelen de heuvels op en af in een veeltal kleuren met een chaotische elektriciteitsverbindingennetwerk boven de grond om het plaatje compleet te maken. Onderstaande foto geeft dit geheel redelijk goed weer. Beneden in 'El Plan', hetgeen zoals de naam zegt Vlak is, bestaat uit het zakencentrum. De mensen wonen in de ca. 25 Cerros die Valparaiso rijk is. Valparaiso is (in zijn geheel) Unesco world heritage, en dus mag er aan de status van de stad (onderhoud, gebouwen, etc.) niets veranderen. El plan is trouwens ooit 'gemaakt', d.w.z. ingepoldert zoals wij Hollanders ook goed kunnen.
De tweede dag gingen we vanuit Valpo met een toeristenbusje naar Isla Negra en een wijnboer. Isla Negra is een kustdorpje 2 uur onder Valpo, tevens staat er het oudste en grootste huis van Chileense dichter Pablo Neruda. Werkelijk waar een prachtig huis met veel mooie verhalen, maar helaas binnen geen foto's.. Hier ma met op de achtergrond het symbool van Pablo - de vis (de zee was een soort van heiligheid voor deze excentrieke man).
Hier een overzichtsfoto van zijn huis, dat in een viertal stukken is opgedeeld. Het is nergens hoog of groot, oorspronkelijk stond het rode gedeelte er, en rechts mist het vierde gebouw.
Yes, weer een toeristenfoto... De mast op de achtergrond (komt vanuit de grond) moet de mast van een boot voorstellen, en wel van het schip dat het graf van Neruda en zijn derde vrouw Mathilde (La Chascona) bevat. Het anker symboliseerd uiteraard weer de zee, en het schip is in de richting van de zee aangelegd. In het verlengde van de boeg kun je op de rotsen in de branding het hoofd van Neruda zien, gemaakt in steen, uitkijkend over de oceaan....
Hier het uitzicht over de zee vanaf tussen twee van de gebouwtjes van zijn huis:
Daarna dus door naar een wijnboer.. Commerciele toko, iets van 5 wijnbedrijven in een consortium. ViñaMar heette het daar, en was de 1-na-grootste in het consortium. Wel goeie wijnen geproefd daar, dus dat was wel OK. De wijnmaker zelf was niet thuis :) Wel een indrukwekkend gebouw, met industriële wijntanks voor gisting en houten tonnen voor rijping.

Hier zie je het geheel van de wijnboerderij, wat tevens dubbeldienst deed als een trouwlokatie - de bovenverdieping bevat een zeer duur restaurant en een 6tal luxe suites...
Owja, mocht je aankomen met de helikopter, geen probleem. Ook kleine privevliegtuigjes konden landen op een achtergelegen airstrip. Schijnbaar komen dat soort mensen ook wel eens wijn proeven :-)
's Avonds om de Pablo-tour af te maken zijn we als extratje naar het derde en minst bekende huis van Pablo gereden: La Sebastiana, in Valparaiso, waar we van de zonsondergang hebben mogen genieten zoals Pablo vast vaak gedaan heeft. Dit huis vond ik wel het minste, er is namelijk geen echte rondleiding. Wel ook weer een en ander opgestoken.
Tot slot over Pablo: ik moet zeggen dat ik deze man erg inspirerend vond.. Hij is verzamelgek, reisde de hele wereld over, kreeg alles cadeau van zijn vrienden, die blijkbaar de noodzaak hadden hem te assisteren in zijn verzamelziekte.. Hij had allerlei mooie ideëen over liefde en het leven.. En last but not least was politiek gezien in Chili zeer omstreden omdat hij open communistisch was - tijdens de Pinochet periode is hij gestorven maar kon er niet openlijk door zijn vrienden gerouwd worden omdat ze bang waren opgepakt te worden (dit was in La Chascona, Santiago, het tweede huis van Pablo). Later is zijn lichaam van de begrafenis naar de laatste begraafplaats gebracht onder begeleiding van zo'n 3000 bezoekers. Na deze begrafenis is deze samenkomst als de eerste politieke rel/protest tegen het regime van Pinochet bekend komen te staan.

Er zijn nog 1000 en 1 feitjes over deze man te vertellen, maar misschien moeten jullie zelf maar overkomen naar Chili ;-)

Tot snel! Waarschijnlijk morgen...

Reisverslag deel 1: Overzicht!

2009-06-28T18:23:00.003-04:00

Hoi allemaal! Ik ben weer terug in Concepción. Ik zal de komende dagen een reisverslag posten van mijn 3weekse reis door Valparaiso, Santiago en Peru. Hieronder chronologisch een overzicht van de reis:

7 juni - 14 juni: Valparaiso, Concepción en Santiago met pa & ma.

(vanaf hier alles met Tess samen)

15 juni - 18 juni: Arequipa: Santa Catalina Monestary, Colca Canyon en platteland van Arequipa. Oda & Sjoukje ontmoet.

19 juni: Nazca: overvlucht Nazca lijnen.

20 juni: Bus naar Ica, taxi naar oase Huacachina. Weinig gedaan, het is een oase!! :-)
(vanaf hier deden ook Oda & Sjoukje mee met onze reis)

21 juni: Huacachina: zandborden en dunebuggy-rit. Daarna door naar Paracas waar we 's middags zijn geweest.

22 juni: Paracas: Islas Bellistas bezocht en het Parque nacional de Paracas bezocht. Daarna 's avonds door naar Lima.

23 juni - 24 juni: Lima: vanuit het Loki hostel in Lima de stad bezocht. Op 23 juni zijn Oda & Sjoukje weer gevlogen naar Cuzco, wat wij helaas hebben moeten missen.

25 juni: terug in Concepción!

Hierbij dus de aankondiging dat jullie de komende week m'n blog goed in de gaten kunnen houden. Ik ga proberen elke dag een korte post te schrijven over een of twee dagen van de reis. Hopelijk vinden jullie het zo leuk om dat te lezen als ik om de reis te maken! Hierbij nog een lolfoto om de gemoederen bezig te houden :-)

Huacachina op de achtergrond

Santiago y el Pontificia Universidad Católica de Chile (PUC)

2009-06-06T21:16:00.007-04:00

Ten eerste: Vergeet niet dat ik ook over Valparaiso heb geschreven! Dus na deze post moet je waarschijnlijk nog even doorscrollen voor de foto's daarvan. Dit staat echter in een losse post dus let op.

OK, na Valparaiso was de PUC aan de beurt voor een bezoek. Ik zou hier maar twee dagen doorbrengen dus er was minder tijd. Ook heb ik maar 1 presentatie kunnen geven, maar toch is het al met al redelijk nuttig geworden en heb ik weer veel opgestoken. Hieronder zie je foto's. De derde dag (vandaag) ben ik de stad ingegaan om daar de trekpleisters op de foto te zetten. Ik heb speciaal dat gedaan zodat mn ouders niet op me hoeven te wachten als ik overal foto's maak als ik met hun de stad bezoek :D

Eerste indruk: Santiago is echt een wereldstad. Er zijn gigantisch veel mensen, er is ongelofelijk veel verkeer (en smog) maar er is ook zeer veel cultuur te vinden. Ik heb een aantal restaurantjes geprobeerd die de reisgids aanraadde en inderdaad, ze waren écht super. De bourgondische levensstijl van de Chilenen uit zich in een aantal buurten erg sterk. Ik voelde me ook best veilig, zelfs als solo-gringo. Er zijn wat irritante mensen die geld willen, maar met mn Spaans kon ik ze best aan :P OK, tijd voor foto's!

De universiteit is hier best mooi, maar niet zo bijzonder als die van Valparaiso. Ik heb er ook niet veel tijd ingestoken - al vond ik de voorkant wel best bijzonder, hierbij dus een foto:

Na mijn bezoek was ik in de vooravond met de ondergaande zon naar een park gegaan vlak bij mijn hotel, het Parque del Estatuetes - het park der standbeelden - of in werkelijkheid kunstwerken. Dit is een mooi staaltje cityscaping... Hier een foto van de auto's die onder het park doorgaan. Naast deze weg ligt een bijna drooggevallen rivier (de enige van Santiago volgens mij), maar die is niet zichtbaar hier:
Een aantal dingen uit het park met Las Condes, een banken/zakendistrict, op de achtergrond. Mijn hotel was in Providencia, dat is vlak bij Las Condes en ligt op ongeveer 4 metrohaltes van het stadscentrum. De metro is overigens perfect hier!
Naja, hier nog een parkfoto:
En nog een met Las Condes op de achtergrond:
En eentje met de maan, het werd snel donker:
De zaterdag dus de stad in geweest. Super ervaring! Hier foto's daarvan. Hier is La Moneda (= de munt), het presidentieel paleis te zien, waar de presidente niet in verblijft:
Hier een foto van de Catedral Metropolitana, deze is volgens mij de grootste in het land, van dezelfde architectenhand als La Moneda (het presidentieel paleis):
Op het midden van het Plaza de Armas is een fontein. En veel bomen!! Dat viel me ook op - het is meer een park dan een plein. Superveel kussende stelletjes op bankjes... Veel duiven... Prachtig plein:
Nog een foto van dezelfde hoek maar met twee andere oude-stijl gebouwen (ik ken de namen niet):
Hier een overzichtsfoto van het Plaza de Armas. Zie de bomen!:
De binnenkant van de Catedral Metropolitana:
De buitenkant - erg naar m'n zin deze foto - van de Catedral:
Eglesia La Merced - de kerken zijn toch wel mijn ding blijkbaar:
Santa Lúcia, een "Cerro" ofwel berg, in het centrum van Santiago, is omgebouwd tot stadspark (van oorsprong is het een grote rots, dus dat had wat voeten in de aarde - lolz). Supermooie uitzichten! Hier een pleintje op de berg (note: je haalt al bijna de wolkenkrabbers in):
Vanaf de top - SMOG is duidelijk zichtbaar op deze foto.. Maar er gloort licht aan de horizon :P Grijze luchten dus, hoe hoger je komt hoe duidelijker je het ziet. Het is ook echt vermoeiend om veel inspannende dingen te doen en het lijkt me niet gezond lang in de stad te zijn eerlijk gezegd. Wel een mooie, typische Santiago-plaat. De trappetjes van Santa Lúcia met de wolkenkrabbers en de smog :)
Van onderaf de berg naar omhoog, helaas tegen de zon in dus er is hier wat weggebrand op de foto:
Toen op weg naar een eetgelegenheid - zeer lekker gegeten, een zalmpastei in de vorm van een vis met een garnalen- en champignon saus.. Waarom noemt Catalina mij ookweer Homer.. Hmfz :P Na het eten op weg naar Pablo Neruda's oude huis. Hieronder zie je een ander indrukwekkend huis dat ik tegenkwam onderweg. Vooral de rode kleur valt erg op! Dit is een kunstgalerij, waarvan er veel te vinden zijn in de Bella Vista buurt.. Dit is het culturele salsahart van Santiago. Maarja, salsa daar doe ik niet aan :P
Pablo Neruda's huis! Van buitenaf een beetje saai, maar erg indrukwekkend, zelfs ik kreeg kunstneigingen daarbinnen :P Mocht binnen geen foto's nemen :( Het hele huis zit superkunstig in elkaar, met geheime gangetjes naar slaapkamers, vuurtoren-geinspireerde torens, bootachtige eetzalen en vele barren. De rondleiding (Engels..) was erg goed en er waren veel kleine details die me verbaasden. Overigens is dit niet het voornaamste huis van Pablo Neruda.
Op de terugweg naar het hotel nog even op een groot verkeersplein het centrale standbeeld op de kiek genomen :P
Zojuist heeft Chili gewonen van Paraguay in de Zuid Amerikaanse voetballeague.. De auto's toeteren op dit moment door de Santiagoaanse straten! Morgen ga ik er vroeg uit, op zoek naar mijn ouders op het vliegveld van Santiago en daarna door naar Valparaiso. Klinkt als een mooie verjaardag, nietwaar? ;)

Dat was het ! Scroll door voor Valparaiso!

Valparaíso y el Universidad Técnica Frederico Santa Maria (UTFSM)

2009-06-06T21:02:00.004-04:00

Hoi allemaal! Hierbij een verslagje van mijn dagen in Valparaiso, alwaar ik de UTFSM heb bezocht. Ten eerste: het bezoek was de moeite waard! De mensen waren erg vriendelijk, ik heb veel opgestoken van Chileense industrie, universiteiten en de samenwerkingen die hiertussen bestaan. Zo hebben ze me uitgenodigd bij een congres over hyperspectral imaging, een methode die een Canadees bedrijf succesvol toepast om de bodemsamenstelling te beoordelen. Deze informatie wordt dan gebruikt om efficiente mijnwerkzaamheden te hebben, maar daarnaast wordt dezelfde informatie in combinatie met hoogteinformatie gebruikt om de ideale paden te bepalen voor wegen, hoogspanningsmasten, etcetera. Ook het werk op de UTFSM is erg interessant. In elk geval: ik heb Valparaiso verder niet bezocht, ik heb geen vrije dag gehad en bovendien ga ik er nog met mijn ouders heen (morgen!). In elk geval heb ik foto's genomen van de campus, die ongelofelijk mooi is - het is eigelijk een Gotisch kasteel tegen een berg opgebouwd aan de zee. In het kasteel zijn de nodige pleinen en patios waar de studenten lekker zitten te chillen. Het is ook best groot! Hier wat fotos dus.

Een patio met daarin het zwembad - Eindhoven eat your heart out ! :

De afdelingen hebben hun namen met ouderwetse beeldhouwkunst ingemetseld gekregen in de gebouwen. Zo zit hier dus Elektrotechniek:
In de verte zie je de zee. Het is een beetje bewolkt. De eerste dag was dat niet, maar toen had ik mijn camera dus niet bij :( Bummer!
Nog een patio met achter de bomen de Dormitorio's, waar voorheen studenten sliepen maar dit is nu in gebruik als kantoorruimte wegens ruimtegebrek op de campus. De studenten slapen nu in huizen die de uni verhuurt aan hen die een scholarschip hebben.
Uitzicht vanaf een patio aan de zijkant van de campus:
Stel dat de oorlog komt, dan is de UTFSM veilig :D:
Het hoofdgebouw aan de rechterkant, met het hoofd dat uitkijkt over zee. De hoofdingang is dus een heel trappenwerk waar ik veel moeite mee had elke dag :P
Het hoofdgebouw nogmaals:
En nogmaals, mooie symmetrie komt dan naarvoren:
Nogmaals: De toren valt hier weg achter het hoofd :)
De ingang van het hoofdgebouw. Met kunst en compleet met kandelaars:
Verdieping 1: Mooi!
De pronkkamer - aan de linkerkant (niet zichtbaar) zit het rectoriaat, dus waar de sjef zit. In het midden zie je al de prijzen die ze daar dus uitstallen. Dit is verdieping 2 (piso 3).
Nog een patio:
Een pleintje met palmen - hierachter zijn de voetbalvelden:
Zo, dat was het! Er komen nog meer posts aan over mijn bezoek aan Santiago!

Barco Huascar en Talcahuano

2009-05-31T11:47:00.005-04:00

Zo.. lang geleden dat ik weer geblogt heb! Mijn excuses, maar eerlijk gezegd is er ook niet zo veel gebeurd deze twee weken. In de werktijd maak ik veel vorderingen... Maar ik kan wel wat vertellen :)

Vorige week hadden we een halve week vrij omdat er op woensdag de verjaardag van de universiteit was. Op donderdag was er een of andere feestdag :P. In Chili besluiten ze dan centraal op de universiteit om de vrijdag ook maar vrijaf te geven. Dat is nog eens beleid! Ik zal hier zeker eens met het universiteitspolitieke over moeten babbelen wanneer ik terug ben.. ;)

In deze vrije tijd wilden we naar Dichato gaan, een dorpje aan de kust. We is ik, Evert, Catalina en een vriendin van haar. Echter, door familieomstandigheden is dit niet doorgegaan en hebben we ons in ons huisje vermaakt met films, hebben we nog een asado gehad bij Sébastian en verder ook nog de nodige Piscola's naar binnen gewerkt. We zijn nog wel op een klein tochtje geweest naar de Huascar, een in Engeland gefabriceerd Peruviaans oorlogsschip dat gevangen is genomen tijdens de oorlog met Peru. Het ligt nu als triomf in de haven van het plaatsje Talcahuano, aan de kust bij Concepción. Dit plaatsje is redelijk industrialistisch (er is een relatief grote haven en deze stad staat bekend om zijn visverwerking... Er hangt dus ook een vislucht!).

Hier wat foto's van ons bezoek aan de Huascar. Als eerste mijzelf op de boot! Jeej! Ohja, de foto is niet scheef, de boot ligt scheef :) Zo'n ding drijft...

Catalina bekijkt de binnenkant van een kanon :P
Slapen werd je niet makkelijk gemakt in de Huascar. Zo kan het voorkomen dat er een pilaar door je bed heen steekt.. Hier moesten wij natuurlijk wel even om lachen.
Tja.. Soms kom je iets tegen dat je mooi vind:
Arturo Prat, een held uit de oorlogstijd van Chili die regelmatig gebruikt wordt als straatnaam, is ook op deze boot geweest en hiertoe hebben ze een plakaat op de boot gemaakt (om het moment te herinneren).

ZW-W foto van een van de kanonnen op de Huascar. In de verte kijk je uit op de stad Talcahuano.

In de romp van de boot zijn de nodige (Chileense) kogelgaten te vinden. Deze zijn dan ook aangegeven met plakaten om ze extra op te laten vallen :-) Ze zijn er toch zo trots op! :D
Arturo Prat standbeeld in de tuin van de marinebasis waarin de Huascar ligt..
De Huascar vanaf de kade. Je werd er met een vlotje heengevaren en we hebben dus best even moeten wachten voor het vlotje ruimte had voor ons...
Mijn reisgezellen - Evert en Catalina. Witte muts is van Catalina... Evert vindt op de foto gaan maar niets :-)
Een kanon op de kade .. Die dingen moeten ze niet meer naar rechts mikken, dan gaan die bomen aan flarden!
Een random gebouw (ok, de brandweerkazerne) dat ik wel fotografeerbaar vond.

Nu ga ik er over 30 minuten vandoor! Op reis naar Valparaiso en Santiago. Zie twee posts terug voor een reisoverzicht. Op 10 juni ben ik kort terug in Concepción, als het goed is met m'n ouders.

Nog even iets wat hier steeds hipper word: Influenza! Ondertussen staat Chili op nummer 6 van de wereld waar de spreiding van het virus het ergste is. Er zijn zo'n 270 'confirmed cases'. Niet zo mooi dus, hopelijk krijg ik er niet mee te maken, maar ik ben benieuwd of ik een mondkapje op moet in de hoofdstad... Tot snel en tot de volgende post :)!

Mijn werkzaamheden hier in Concepción

2009-05-14T18:15:00.001-04:00

Hieronder de presentatie die ik maandag hier zal geven voor mijn collega's betreffende de voortgang van mijn werk. Misschien dat geinteresseerden hier doorheen kunnen scrollen! Als jullie vragen hebben hoor ik het graag.

¡Viajes!

2009-05-14T09:55:00.003-04:00

¡Hola a todos!

De laatste tijd gaat mijn Spaans met stappen vooruit, alhoewel de werkwoorden nog steeds een ramp zijn - wie verzint die Latijnse talen met 100 vormen voor 1 werkwoord. Echt dodelijk als je alleen gewend bent aan ik eet, hij eet, jij eet, wij eten, zij eten, jullie eten, .... Zucht!

Ach, het komt helemaal goed. Ik heb erg veel zin in de komende maanden waarin ik veel zal gaan reizen. Hieronder is een samenvatting van mijn plannen, voor diegene die geinteresseerd zijn:

1-6 juni: Chile - Valparaiso & Santiago - bezoeken universiteiten (UTFSM.cl & PUC.cl) namens TU/e

7-16 juni: Chile - Valparaiso, Santiago, Concepcion & Chillan - vakantiereisje met mijn ouders, die gezellig langskomen. Na deze periode gaan hun verder reizen door Chili, Bolivia en Argentinië.

17-25 juni: PERU - Lima, Arequipe, Cuzco (Machu Picchu!) - vakantiereisje met Tess om Peru eens goed te verkennen!

4-20 juli: Chile - Copiápo - vakantiereisje met mijn Spaanse lerares... *fluit* naar het noorden van Chili om daar de woestijngebieden te gaan bewonderen!

Komt helemaal goed dus. Evert heeft wat andere plannen, maar ik kan me voorstellen dat hij die zelf wil mededelen aan zijn publiek. Of niet! :D

Buiten die reisperiodes om ga ik dus ook nog werken! :O

Binnenkort komt er echt een blog over mijn werk hier! Volgende week maandag heb ik voortgangspresentatie dus dan kan ik die info mooi gebruiken om op mn blog te zetten.

Pucón, el volcan Villarica y Thermás Geometricas

2009-05-06T10:13:00.012-04:00

Okeej, daar zijn we weer. Een beetje later dan verwacht, maar het leven in Chili is nu eenmaal erg hectisch. Ohneej, dat is het niet. Het is juist superrelaxed! Het bevalt me allemaal prima.

De prijsfoto van Pucón, om met de deur in huis te vallen (hier deed ik het dus voor... ;)):

We beginnen..

Een korte update over de avonturen! Afgelopen weekend was weer fantastisch. Met Ricardo (een vriend van het lab hier) en zijn vriendin Kathia zijn we naar Pucón afgereisd, dit ligt ongeveer op 400 km onder Concepcion. Eerst met de bus naar Los Angeles (de Chileense versie), 1,5h, en daarna naar Pucón in de auto, waarin we 3,5h hebben genoten van vele Reggaeton platen, af en toe afgemixt met een Chileense meezinger of een plaatje Backstreet Boys (Kathia is fan!).

In Pucón hebben we op de eerste dag (vrijdag) de omgeving wat verkent, er zijn een aantal prachtige meren in de buurt. We zijn naar de Ojos del Caburga geweest (ogen van Caburga), een tweetal watervallen met een klein meertje, alsmede naar het Lago Azul, het blauwe meer, waar het water echt ongelofelijk blauw is! Het grote meer gelegen aan het mini-plaatsje Caburga hebben we ook bekeken. Zie de foto's.

Het vulkaanactiviteitwaarschuwingsstoplicht (goed Scrabble-woord) op het gemeentehuis van Pucón (laat ook de bouwstijl zien.. maar dit huis heeft nog relatief weinig hout :D).

Het uitzicht over een populaire raftingrivier nabij Pucon.
Idemdito, onderweg naar de Ojos de Caburga
Onderweg stopten we even kort bij de Salto's (watervallen) Zie hier het reisgezelschap excl mijzelf..
De Salto's zelf:

De bestemming van de zaterdag vanaf een veilige afstand bij de Ojos...
De Ojos de Caburga:
Nogmaals, overzichtsfoto waarop beide salto's te zien zijn
Ricardo in zijn sas :D
Ricardo en Kathia:
Het Lago Azul, dat op deze foto niet erg blauw is:
Maar hier wel :)
Evert proeft het water - hij is nog niet dood, dus volgens mij is het vrij schoon ;-)
De helden bij het blauwe meertje
Volgende bestemming op vrijdag: Caburga en Lago Caburga. Dit is werkelijk een prachtig meer met een groot strand. Vertikale foto:
Horizontale foto:
Foto met Ricardo en Kathia:

Toen zijn we terug gegaan naar Pucón, alwaar we een zeer goede pizza gegeten hebben en rondgeshopt voor een goede reis naar de vulkaan op zaterdag, aangezien de prijzen en de service een beetje verschillen bij de verschillende tourbureautjes die verspreid over de O'Higgins zitten (Pucóns hoofdstraat). Uiteindelijk gereserveerd en toen vroeg gaan slapen... Want!

De volgende dag moesten we om 6:00 op - 6:45 present bij onze gidsen. Met een groep van ongeveer 10 man gingen we de vulkaan op. Eenmaal daar aangekomen bleek dat de skiliften buiten gebruik waren die dag dus dat betekende in plaats van 3,5 uur omhoog hiken een tocht van 5-6 uur. De tocht was voor ons gringo-non-hike-pro's erg zwaar, elke pauze werd zeer gewaardeerd. Maar dankzij de gids, de korte stops en de goede equipment hebben we het overleefd :D Af en toe waren er erg gevaarlijke momentjes op de berg doordat er erg zware wind stond! Windkracht veel. Bij de top kreeg ik zelfs een lading gruis en steen door de lucht tegen me aangevoerd. Uiteindelijk heb ik de top bereikt met 3 anderen en 1 gids. De rest is vroeger of later afgevallen door last van ademhaling, spierpijn of slechte schoenen (blaren). Omdat ik de enige was van ons groepje die de top had bereikt, hadden we besloten dat mijn bijnaam Don Huevoncito del Cumbre zou zijn, ofwel "meneer kleine huevon van de krater" :) Het mooiste van de tocht? Het uitzicht, zonder twijfel. De sulfurische gassen op de top zijn een aanslag op je ademhaling en vanaf halverwege de tocht ben je al in staat om op de hele wereld neer te kijken. Stats: klim van 1400 naar 2400 meter (3 en half keer de Eifeltoren, zonder lift, met veel gruis, zand en steen, en een stuk ijs waarop je enkel met spikes kon klimmen). De tocht naar beneden was trouwens ook zeer vermakelijk, omdat je supersnel kan jumpen van de ene naar de andere voet. De terugtocht duurde in totaal anderhalf uur maar was zeer licht door al het gehop - supervermakelijk! Tijd voor foto's!

Het begin van de barre tocht - dit was een mooi achteruitzicht maar het vooruitzicht was beduidend minder vrolijk voor ons :P

Bij de eerste ruststop na een uur lopen ziet Evert er al wat vermoeid uit. Maarja, dat waren we dus ook.
Achteruit vanaf de eerste ruststop - het uitzicht is hier al prachtig. Ook zie je hier de nietwerkende liftjes:
Bij de tweede stop wordt het uitzicht alleen maar beter:

Barend in vol ornaat :D
Mooie Vista-achtergrond anyone?
Evert is brak!
De foto die ik ook al eerder de reden voor het werk heb genoemd.. Let op: de strook die lijkt op een vliegtuig is in werkelijkheid rook uit de volkaan Llaima, die op het midden van de foto in de achtergrond te zien is.
Ricardo is weer in zijn sas :D
Dit zijn de ice-clamps aan m'n voeten:
Close-up van Llaima:
De TOP! De krater is veel groter dan je zou verwachten! Ik kreeg hem niet in zijn geheel op de foto :D Heel vaag zie je de grijzige rook opstijgen uit de krater.. Gelukkig voor jullie lezers hoef je de geur/gasmengels niet in te ademen..
Uitzicht vanuit de top - ik vind deze foto ook heel mooi maar toch wat minder door een iets mindere lucht:
Woohoo!!
Yayy!
Helemaal beneden nog een fototje gemaakt toen we bij het wolkendek aankwamen.. Prachtig om die dingen over de bergranden heen te zien stromen vanaf de top, maar ook om ze recht op je af te zien komen met een redelijke snelheid:

Tot zover de vulkaan!

De derde dag hebben we met al onze spierpijn een uur in de auto gezeten, onderweg naar de Thermas Geometricas. Prachtig! Hier kan ik weinig over zeggen behalve dat ik het iedereen kan aanraden. Een dagje baden in een van de 16 verschillende thermische baden die zeer natuurlijk waren (aan de voet van de vulkaan met een natuurlijke aanvoer van opgewarmd water, 35-39 graden). Het regende, dat wil zeggen koud boven water, warm onder water, ideaal weer voor een dagje thermas. Su-per. Hmmmm hier kan ik niet veel meer over zeggen eigenlijk.

Hier wat foto's van de thermas, courtesy van Ricardo:

Wij bij het haardvuur:
Evert en Kathia zijn aan het weken/koken:

Sorry dat deze post zo laat is, maar ik heb geen tijd gehad om de foto's te bewerken. Ik heb het... nogal druk gehad met de vele Spaanse les. :p

En verder lekker geluncht in Lenga, mijn eerste lading zeevruchten toch maar naar binnen gewerkt. Beviel me super eigelijk, het ziet er raar uit maar het smaakt heerlijk.

Enjoying Chilean life! :-) Tot de volgende post.

El Chiflón del Diablo, minas ricas, más español y ¡Asado a la casa de Sebástian!

2009-04-26T16:41:00.011-04:00

Okee! Welkom terug. Veel meegemaakt afgelopen weekend!

Om te beginnen zijn we vrijdagavond na het werk aan de borrel gegaan in een bar vlak bij de universiteit, waar het erg gezellig was en we dankzij Gonzalo's toedoen uiteindelijk met een nieuw telefoonnummer naar huis zijn gegaan ;-) Daarna hebben we bij de Manhattan broodjes gegeten. De Manhatten is een verhaal apart.

De eigenaar is nu zeer rijk en heeft een dikke auto etc., maar nog altijd is de Manhattan toko nooit veranderd - de broodjes worden in een auto bereid en dan kun je in een klein tentje met 1 tafel je broodje naar binnen werken met zoveel mogelijk rommel - 'zonder rommel geen Manhattan' is de slogan van de toko. Hieronder een foto van ons met de eigenaar. Helaas geen foto van het broodje. Deze foto is van de iPhone = slechte kwaliteit helaas... Er hingen veel foto's van bekende mensen aan de muur, de president en andere TV-bekenden (B.C.ers - bekende chilenen). Daar moeten wij dus ook bij. http://www.youtube.com/watch?v=qCPnVTXqaCo
Zie bovenstaande link voor hoe de broodjes worden klaargemaakt, de artistieke wijze is tevens een van de redenen dat ze zo bekend zijn geworden. Ohja, en het is zeeeer lekker :D Jeej. Nu weer verder. Hierbij dus de foto:

Daarna zijn we nog wat gaan drinken bij ons appartement met Gonzalo, Sebàstian en Guillermo. Deze laatste had nogal wat problemen doordat hij getrouwd was en steeds gebeld werd door zijn vrouw - 'waar blijf je', etc... Dus Gonzalo vond dat je maar nooit moest trouwen :-) Het was een geniale avond waar we weer veel Spaanse dingen geleerd hebben zoals '¡para huevar!' of 'stop fucking around'.. Het woord Huevon blijft een uitdaging maar langzaam maar zeker horen we het vaker terugkomen :)

De volgende dag zijn we opgestaan om een uur of 11 om na een half uur ontbrakken in de auto te stappen met Gonzalo, op weg naar Lota. Daar is namelijk een park en een mijn onder een zee die we wel wilden gaan bezichtigen. Het was de moeite waard! We hebben een tijdje in de visstank gestaan in de file bij Coronel, deze stank was afkomstig van vismeelfabrieken daar aan de haven, die overigens vanaf het hoger gelegen Coronel er best indrukwekkend uitzag.

Uiteindelijk kwamen we aan bij de mijn, die er als volgt uitzag van buiten:

De mijn heet 'Chiflón del Diablo' of 'adem van de duivel', het heeft iets te maken met de wind in de mijngangen. De mijn is in gebruik geweest van 18XX tot 1998, en de oudste mijnwerkers zijn gebleven om nu het publiek rond te leiden. Ze vertellen geniale verhalen over vreemdgaan ('altijd na het werk even kijken of je geen zwarte voeten op de grond zag, dan weet je namelijk dat je vrouw vreemd gaat') en over het overleven in de mijn. Tevens schijnt de mijn voor de mijnwerkers net zo belangrijk te zijn als zijn vrouw, dus de vrouw wordt dan liefkozend 'mina' genoemd. Deze term hadden wij al eerder van de studenten gehoord als zijnde 'mooi meisje', zoals in het Spaans 'Chica guapa'. Een 'mina rica' is dus een 'rijkgevulde mijn' of een 'goedgevormd meisje', maar dit laatste kun je schijnbaar beter niet tegen een dame zeggen... Het wordt verder ook wel meer geinterpreteerd als 'snoepje' en 'rica' betekend dan iets met het opeten van dit snoepje. Ach, Chileens is geweldig en veel kleurrijker dan het castellaanse Spaans, volgens mij :)

Er is recentelijk een zeer beroemde film opgenomen - Sub Tierra of 'onder de aarde', waar het leven van de mijnwerkers in werd gedocumenteerd. Er is hiervoor een filmset bij de mijn opgebouwd. Hieronder zie je mij op de filmset (foto copyright Gonzalo Carvajal):
Hier een foto van ons in de mijn, waar je hoofdlicht je enige licht was. Toen we dat een tijdje uit deden was het echt net alsof je blind was... Creepy!

Hieronder de uitgang van de mijn:

En een foto van onze mijnwerkers (rechts is Gonzalo):
Toen gingen we het park bezoeken, de houten stut-constructie van de mijn is gemaakt van speciaal hout, door de eigenaars speciaal voor dit doel uit Australie gehaald (de zaadjes). Vervolgens werden de bomen in Chili geplant en uiteindelijk gekapt voor gebruik. Op de reis hebben de mijneigenaren nog andere aparte boomsoorten gehaald, uit o.a. Azie. Hieronder een foto van Evert en Gonzalo rond een klein tafeltje op nog kleinere stoeltjes in het midden van een boomcirkel die in het park te vinden was:
De eigenaresse is hier begraven, een erg mooi graf in een natuurlijke omgeving met vele witte plasterbeelden. Het park is dus eigelijk de privetuin van de zeer rijke eigenaren. We vermoeden dat er links zijn met Europa omdat het hele park in Spaanse/Franse stijl is, maar met meer vrije groei...
Hieronder nog een leuk fototje van het park:
Hier het deel dat 'Chinese tuin' genoemd werd vanwege de kapel naar Chinese stijl:
Verderop aan de rand van het park een zeer mooi uitzicht over de great pacific:
En omdat het park op een schiereiland is kun je aan de achterkant Lota zien liggen met haar haven. Lota ligt enigszins op een heuvel en de huizen zijn nogal random gebouwd, het schijnt op Valparaiso te lijken, maar hoe dat eruit ziet ga ik in de toekomst nog bekijken.
Hieronder zie je nog een zeer mooie overzichtsfoto van de stranden aan de rand van het park:
Caupolican, een zeer bekende indiaanse martyr, die dus is gestorven uit vrije keus in plaats van op te geven aan de Spanjaarden, heeft een beeld gekregen in het park. Gonzalo vertelde nogal een raar verhaal over het feit dat deze indiaan is gespietst door een "Pica", vrij vertaald in Staak, door zijn anus en zijn mond heen. Geen fijne gedachte, en er schijnen nogal wat dreigementen te zijn ontstaan ala 'wil je soms dezelfde dood tegemoet gaan als Caupolican?!' door deze legende.
Hieronder een voorbeeld van een exotische boom in het park:
Na zeer moe te zijn van al het gewandeld zijn we teruggegaan naar Concepcion, alwaar we afspraken een Asado (BBQ) te houden bij Sebàstian. Gonzalo ging niet meer mee want die wilde slapen, hij had zondag een concert dus dan moest hij wakker zijn :P

Hieronder een foto van de held Sebàstian en uiteraard de held Evert:
Sebàstian bij de bbq:
Een closeup van het veel te lekkere vlees:

De Asado is een bekend Chileens sociaal concept waarbij je dus bbqt met wat drank en dat doe je altijd bij iemand thuis, maar er zijn variaties, deze asado was nogal klein (weinig vlees) en dus meer als snack - we hadden ook allen al gegeten en dit was vanaf 23u tot ongeveer 3u snachts.

De zus, vriendin en een vriendin van de zus van Sebastian waren er ook bij en aangezien deze zeer beperkt engels konden hebben we ons Spaans weer goed geoefend :)

Ohja, nog een kleine update, we komen in een promotiefilmpje van de UdeC, er komt een interview met mensen van het REUNA over mijn werk, en we mogen voor de mensen van de universiteit hier een praatje houden over ons werk, bij wijze van informatieuitwisseling...

Volgende week naar Pucon, een vulkaan daar beklimmen en met onze luie reet in een Thermas liggen... Tot de volgende post!

Aikido seminar in Osorno

2009-04-21T23:01:00.008-04:00

This post is in English so that Chileans can read it as well. I won't type it in Spanish because 1) my Spanish is not good and 2) the Dutch guys, my main audience, would not understand :D).

So, last week has been very good. As some of you may know I practiced Aikido back in Holland and decided to continue this in Chile. I found a group of Aikido practicioners here in Concepción at the Taiga Aiki Dojo. At this specific dojo the aikido style "Birankai" is practiced, which is a bit different from the 'normal' Aikido style I practiced in Eindhoven, namely the Aikikai style. The emphasis is very much on the use of the total body for movement, which, according to the Sensei here (Javier Fernández), is misunderstood by some people to be a focus on muscle strength. There is an important difference as I came to experience even in the short period of Aikido practicing here.

Javier asked me to visit a seminar in Osorno which he would be lecturing. I decided to let Evert alone for the weekend and take the bus to Osorno. After a short sleep on the bus and some very sleepy hours at the bus terminal in Osorno I was picked up by the people from Concepción and we had breakfast at the dojo there.
This would be a great moment to thank the sensei from the Osorno dojo for all his good care concerning our stay - he really made us feel very welcome and helped out wherever he could. Even when you did Ukemi against a wall.... :-)

So concerning the stay in Osorno, I did a lot of Aikido and met alot of good people over in Osorno that were normally based in Santiago, Valdivia, Puerto Montt and ofcourse Osorno. It was also a very good weekend to get to know some people from the Concepción dojo better. Plus, I learned some Spanish, which is always a plus ;-) Oh, and did I tell you the Aikido was great?!

Anyway, here are some pictures. The first part of the seminar I did not take any pictures since I was too busy practicing. After a good meal (I ate a very typical Chilean corn meal with sugar, which was great), we went on to visit the Universidad de los Lagos to practice with the Boken, which required more space then the smaller dojo downtown could provide. Here are some pictures of the practice there.
(on these pictures, if you want to print any of these, let me know the file name and your e-mail address and I will send you the big version by e-mail):

Here you see Rodriguez, one of the teachers in Concepción, with Javier, the main Concepción sensei (alas from the back).

A nice overview of the very big gym of the university of Los Lagos.
After the practicing, we went back to our hostel to drop our stuff, take a shower and after that we visited the local casino for an hour of talk and some spending of money (also important!) :-)

After this we went to get asado (which is Spanish for BBQ) at one of the local Aikidokas' home which was really great, cosy and very nice in general. This is what I like about Chile :-) The people! Anyway, the problem was that the bus only provided little sleep, plus alot of Aikido made me very sleepy.. The wine (which was great :D) did not help either! So I was happy when we went to the hotel at 2AM. We slept at around 3AM I think. Again little sleep (arise at 8AM) to again have breakfast at the dojo and start aikido around 9AM. Some pictures of the local dojo (which is smaller):

Greeting the Kamisa:

Doing the Tai-So (sort-of warming up):
More tai-so:
The practice started with some movement practice in which position was considered very important along with awareness and balance. Here you see Javier explaining:

Some of the practicing done then:

Here you see Claudia, the wife of Javier and a very nice person!

Javier and Claudia:
Now, the practice was focussed mainly on Shiho Nage. Later, we did Ikkyo and Nikkyo but these are not shown because I was practicing. So here is Shiho nage. I think the attack form was aihanmi katatedori.

As Rodriguez (left) shows, size does not matter in Aikido ;-)

Finally on the left here is someone we call by nickname - Choca Pic, I think this translates roughly into 'bad accident'... And to the right is our host for the asado.
I hope you enjoyed this post, please leave a message! By the way, I'm putting a disclaimer on words like tai-so etc., since I'm not completely sure about all the Japanese yet ;)

Next message will be in Dutch again, so this is an exception. I'm thinking on doing a blog post on my internship. Please let me know if anyone is interested :)

¡Mendoza!

2009-04-14T20:39:00.002-04:00

Zoals ik in mijn vorige post heb verteld zouden we afgelopen weekend naar Mendoza zijn gegaan. Het goede nieuws is: dat klopt! Het is ons gelukt :-) Het betere (?) nieuws is: ik heb foto's gemaakt en hierbij een redelijk lange post over onze avonturen daar :P

Om te beginnen: de busreis ga ik skippen, aangezien Evert daar veel over heeft geschreven en dat ook stukken leuker is om te lezen dan mijn saaie feitjes-opsomming over een busreis. Wel kan ik het verhaal misschien illustreren met een plaatje! Hieronder zie je de bushalte in Santiago, halverwege onze reis, om ongeveer 8 uur 's ochtends (we waren nogal brak na 6 uur slapen en 2 uur op een bankje zitten) maar hier zie je goed hoe gigantisch de busterminal is.. En zoals Evert het in zijn blog ook zegt; eigenlijk is deze terminal nog maar peanuts. Alameda @ Santiago:

Aangekomen in Mendoza hebben we vooral gechillt in ons hostel en rondgewandeld door Mendoza. Er vallen een aantal dingen op daar waar ik aan de hand van foto's op terug zal komen. Hieronder zie je een foto van de grote straat vanaf de San Martin naar het Plaza Indepencia (het grote plein in het centrum). 's Avonds is dit een goede stek om vanaf 9:30 ongeveer je maaltijd te bestellen, het is me nog niet helemaal duidelijk hoe de eettijden in Argentinie zijn, in elk geval laat en veel mensen aten 's avonds wel gewoon warm, zoals in Chili dus duidelijk niet het geval is. Langs de terrasjes waar we dan elke avond hebben gezeten kwamen mensen gitaar spelen en rondwandelen.. Het is erg leuk mensen kijken, uitrusten en genieten van de overheerlijke Argentijnse biefstuk.
Een ander ding dat 'hot' is in Argentinie is de McDonalds. Ze hebben daar filialen die McCafe heetten. Je kunt er dus koffie kopen met een brownie of iets anders, maar het bijzondere is dat in tegenstelling tot Europa of Amerika (waar het een goeiekope fastfoodtoko is) je in Argentinië een rijke persoon bent als je erheen gaat. Een kopje goeie koffie zoals hieronder kost net zoveel als een luxe salade in zo'n terras-restaurant - zo'n 15 Argentijnse pesos (ongeveer 3 euro). Maar let op: alles is veel goedkoper in Argentinië, voor een goeie maaltijd waren wij ongeveer 30 pesos kwijt p.p. (6 euro!!). De koffie is dus heel duur bij McCafe. Maar wel lekker opzich :)
De tweede dag gingen we op reis. Na eerst dus McCafe te hebben gedronken en wat kleffe zoete broodjes van het hostel te hebben gegeten (don't get me started on the wooden beds...) bedachten we dat een wijntour wel leuk zou zijn. Daar is Mendoza tenslotte bekend door geworden. We hadden de dag ervoor via touristen info gevonden dat we er zouden moeten kunnen komen met een bus (bij het nabijgelegen dorpje Maípu) en dat we dan daarna met een gehuurde fiets de tour konden afgaan. Helaas pakten we de verkeerde bus en kwamen we wel in Maípu uit, maar bij het verkeerde politiebureau.... De agent daar hielp ons weer op weg. Hier zie je Evert en Tess teleurgesteld na de mislukte busrit chillen in het park tegenover het politiebureau :-)
En omdat het park best mooi was en ook de moeite wel waard heb ik daar een foto gemaakt!
Vervolgens ging alles goed; we hebben een zonnebril kunnen kopen, water gekocht, buskaarten opgeladen (in plaats van onvindbare muntjes, het enige alternatief voor een buskaart en voor ons dus niet feasible...) en zijn op weg gegaan naar de fietsverhuur met een nieuwe bus. Deze fietsverhuur (Mr Hugo) is zeer aan te raden. Met wat advies en een simpel kaartje en drie goede fietsen werden we op weggestuurd (30 pesos voor een fiets, hele dag, incl. fles water...). Hieronder zie je een plaatje van de wijnkelders in de (naar onze mening) beste winery die we bezocht hebben: de Famili di Tomasso. Deze wijnen zijn jonge Malbec wijnen die enkel rijpen op de fles (6 maanden) waarna ze verkocht worden. De wijn heeft een redelijke 'bite' en smaakt erg fruitig. We hebben een erg goeie rondleiding + tasting gekregen bij deze winery!
Hieronder een plaatje van de winery van buiten. Het huisje rechts is decoratief en is volgens mij een deel van de woning van de winemaker.
Hier zie je de wijnvelden van een andere wijnmaker met op de achtergrond de Andes die niet ver van Mendoza ligt. De wijnvelden worden geirrigeerd door kanaaltjes onder de planten. De kunstige irrigatiekunsten van de Argentijnen is simpelweg de enige manier waarop er leven mogelijk is daar; hiervoor was het woestijn. Ook in de stad is dit te zien, daar heb je langs alle wegen aan twee kanten een soort sloot (waar dronkelappen volgens mij eenvoudig in kunnen vallen..).
Onze tweede stop op de tour was een olijfoliefabriekant (Aceite in het spaans). Wisten jullie dat olijfbomen wel 400 jaar olijven kunnen leveren! We hebben persen gezien (ook de oude variant) en wat olijven met brood geproeft (en gedroogde tomaat, erg lekker). Hieronder de fabriek van buiten.
De derde stop: winery Vino de Cerno. Wat duurder dan de anderen maar ook goed te drinken (we hebben de Malbec (ook 6 mnd op de fles ter vergelijking, conclusie: Tomasso wint), Cabernet-Sauvignon (6 mnd op de cask en 6 mnd op de fles) en een Syrah (Shirah, Syrah, Shiraz, allemaal hetzelfde. een jaar op de cask en 6 mnd op de fles, zeer goed). Hieronder het resultaat van de tasting.. Naja, die van meerder mensen dan :P
's avonds hebben we wederom heerlijk gegeten, maar omdat het 1e paasdag was en de Argentijnen blijkbaar erg religieus (ze eten geen varkens- of rundvlees was ons in Chili verteld) hebben we maar pizza en salade gegeten :).

De volgende dag twijfelden we; of we konden naar de hot springs gaan (thermale baden zijn superhip hier in Chili maar de Argentijnen kunnen er ook wat van) bij Cachuete (40 km), of we konden naar el puente inca in de bergen (180 km bergweg), of we konden naar het park in Mendoza dat er op de kaart toch wel erg imposant uitzag (1/3e van de stad bestaat dus uit park). Uiteindelijk is het het laatste geworden en dat was niet bepaald jammer (toegegeven, een dag chillen in hotsprings is ook gaaf en de bergen zijn ook zeer mooi, maar dat zagen we in de bus ook al...). Onderweg naar het park liepen we eerst weer over de eerder genoemde hoofdweg naar het park. Alle bomen daar zijn gestut omdat ze anders omvallen. Ik vermoedt dat ze zo gegroeit zijn onder dwang omdat ze de weg dan overdekken...
Toen we bij het park aankwamen bleek de lonely planet gelijk te hebben; de imposante front gate (van Europese makelij, we vermoeden duitse degelijkheid..) is zeer mooi. Het park is zo groot dat er auto's in rijden alsof het niets is, Tess vergeleek het met London Central Park (maar daar ben ik zelf dan nooit geweest..).
Er was een erg mooie fontein waarvan op elk van de 4 windrichtingen een continent staat aangegeven: Europa zie je hieronder, verder was er Azië, Amerika en Afrika. Waar Australië is gebleven weet niemand...
Verder is er in de buurt van de fontein tevens een artificieel meer aangelegd (= nep :D), bedoeld voor de irrigatie van het park. Het park ligt op een heuvel met het meer op het laagste punt, maar we zagen nog een aantal grote watervoorzieningsinstallaties verderop in het park. Houd jezelf in leven in de woestijn, why don't you :-) Hieronder een plaatje van het meer van onder een palmboom. Aan de overkant: meer park!
Toen liepen we verder over een snikheet pad (30 graden in de schaduw.. ongelofeloos heet in de zon!) op weg naar het aboriginal parque... Hier was een herdenkingsmonument van een indiaan te zien (hieronder op het plaatje heel klein).
Tevens waren daar wat kaktussen dus moest ik even voor mooie bokeh gaan op de vruchten van de kaktus:
Verderop, achter dit stuk park, lag een dierentuin. Jawel, een dierentuin op een heuvel. Ik kon dit natuurlijk niet voorbij laten gaan als fotogek en heb Tess en Evert vaak op me moeten laten wachten. De mooiste/grappigste foto's heb ik hieronder op een rijtje gezet, maar ik moet zeggen dat het park, naast erg mooi, ook erg ongeregeld was... We hebben ons een aantal keer afgevraagd of "die aap echt niet was ontsnapt"... Achja :-)

Hier een bergkat met een rare uitdrukking (grappige foto :P):
Hier een foto van een eenzame aap:
En een zielige aap:
Een beer die z'n tanden laat zien en gromt vanuit het water op 1,5 meter afstand.. Koel!
Een adelaar.. in een hek :( De vogels hadden veel te kleine hokken! :(
Deze leeuw lag achter een hek te chillen.. Ik stak m'n lens door het hek.. Leeuw op ~1m afstand :)
Deze olifant zet exact 1 stap. Maar het lijkt alsof hij op je af stormt :D
Deze kameel lacht heel lief:
En toen was de dag voorbij! Terug naar het hostel, wat gewinkeld, 's avonds een tweede, zeer goede, argentijnse steak naar binnen gewerkt en met Tess en Evert gekletst over toekomstplannen en reisplannen... Zeer gezellig en concluderend dus erg leuk om elkaar weer eens te zien.

Hier nog wat afsluitende foto's die ik vanuit de bus heb gemaakt (was moeilijker foto's maken..):
Licht door de bergen:
En Tess, zoals beloofd, hierbij een foto van onze zeer luxe Premium reisplaatsen.. Hier hebben we heerlijk geslapen op heen- en terugweg. Maar het ontbijt was wel zeer schraal.
Tot later!

Lenga, San Pedro... y ¡vamos a Mendoza!

2009-04-08T22:05:00.000-04:00

Hola y buenas días... Nouja, mijn Spaans gaat wel een beetje vooruit. Beetje bij beetje. We leren ook veel Chileens, zoals Huevon (het meest ingewikkelde Chileense woord dat meerdere betekenissen heeft maar voornamelijk scheldwoord is), Chele (volgens mij spel ik dat zo goed.. het betekend bier), maar ook woorden zoals perra (een vrouwelijke hond a.k.a....) en een alternatieve vertaling voor 'je moeder is in de gevangenis'. En nee, het is geen jemoeder grap, mochten bepaalde Eindhovenaren dat erin willen zien :P Deze vertaling heeft namelijk alles te maken met orale bevrediging. Nouja, je begrijpt het al, het Chileens is een zeer kleurrijke woordenschat die bovenop de toch al redelijk (voor ons) onbegrijpelijke Spaanse brabbelmix ons leven zuur maakt :D

Maargoed, op naar de foto's. Een mooie zonsondergang in concepción, met schaapjeswolken!

We zijn afgelopen weekend met Gonzalo, een onderzoeker/student/phd hier, op weg gegaan om de omgeving van Concepción te verkennen. Zo zijn we naar Lenga geweest. Hieronder een paar shots van dit vissersdorpje waar een pijpleiding langs loopt (helaas niet op de foto) om de refinaderijen van naburige stad Talcahuano bezig te houden.

Een aanzicht van Lenga (op de oever te zien) vanaf het begin van een schiereiland nabij het dorpje. Dit dorp is overigens zeer klein met een inwonerstal van ik schat tussen de 200 en 1000. Bovendien telt het meer restaurants dan huizen :-)

Een foto van de zee vanaf de kant waar op zeer mysterieuze wijze bloemetjes zijn ontsprongen aan de kant van het strand... Het lijkt een graf te zijn van wellicht een hond (er zijn nogal wat zwerfhonden hier in de buurt), maar we weten het niet zeker.
Een foto vanaf het strand van Lenga van het schiereiland dat daar dus ligt (vanaf daar zijn de andere fotos gemaakt):

Na Lenga reden we door naar San Pedro. Daar is een heel mooi meer. Er zijn er twee eigenlijk, we zijn naar het grootste gegaan. Het heeft ligging tussen de bio-bio en wat 'heuvels' (naja, alles is relatief). Langs het meer heb je op de heuvels enkele uitkijktorentjes. Foto:
Verder is er nog meer moois te maken van het meer (erg duister zo, maar het is ook deels nabewerking):

Mensen op een klein piertje die uitkijken over het meer:
Voetballende jeugd in het park naast het meer (op de achtergrond huizen van San Pedro):
Evert in het park:
Nog een 'uitkijktorentje', deze keer ter hoogte van het park, wederom met wat mensen erin om de foto interessant te maken :D... :
Verder waren we voorafgaand aan ons bezoek aan het meer de heuvel opgereden in San Pedro. Hier zijn de huizen beduidend mooier en wordt zelfs nog veel gebouwd. Het was volgens Gonzalo de wat rijkere buurt in de grand-concepción regio waarin veel forensen wonen (deze werken dan in de stad).

Dat was het voor deze week! Over een uur vertrekken we met de bus naar Mendoza. Daar ontmoeten we Tess voor 4 dagen lang wijnproeven, in de thermen rondhangen en slippers kopen... :-)

Hasta pronto!

Collectivos, Chile - Uruguay y Piscola

2009-04-02T19:22:00.000-04:00

Waah, de eerste week is bijna achter de rug. Hopelijk ben ik in staat om in chronologische volgorde te beschrijven wat er zoal is gebeurd :)

De eerste dag stage, maandag. We waren braaf om 9:00 aanwezig op de universiteit. Daar aangekomen waren we de eerste, maar Ricardo kwam al snel aanlopen. In ons laboratorium (Laboratoria de Procesores VLSI Adaptivos y Señales (of zoiets)) zitten wij samen met twee anderen. De ene is dus Ricardo, de student waarover we al eerder hebben gesproken. We leren taal-wise erg veel van elkaar, vooral omdat hij weinig Engels kan en wij weinig Spaans. De tweede persoon komt bij de dinsdag aan bod. Chronologisch :) Maandag hebben we overlegd met Miguel (onze professor/hoofdbegeleider). Het is een heel vriendelijke man die open staat voor je ideeen. Hij heeft ons uitgenodigd voor een etentje morgen bij de lunch, ergens in een vissersdorpje aan de zee. Supergaaf dus! Verder hebben we maandag vooral ingelezen. We hebben wat onderzoek gedaan naar bustickets voor onze reis naar Mendoza, volgende week. Het bleek dat er op internet nergens tickets zijn te boeken van Concepción naar Mendoza, enkel losse reizen naar Santiago en dan pas door naar Mendoza. Zucht!

De tweede dag stage, dinsdag. De stagedag was zelf niet heel relevant denk ik, beetje hetzelfde. Ik zal misschien in een andere post meer vertellen over mijn stagewerk, in een later stadium, als er meer bekend is. Morgen heb ik een overleg met Miguel. We hebben op deze dag onze kamergenoot Gonzalo ontmoet. Dit is een PhD die net drie dagen in de bus had gezeten om terug te komen vanuit Peru, alwaar hij naar Iron Maiden is geweest. Hij is groot fan van rockmuziek (voornamelijk dus Iron Maiden, hij kleed zich ook wel een beetje zoals een fan het betaamd, erg gaaf) en vindt in NL Within Temptation goed en Nightwish vindt ie ook goed. Prima dus! Gonzalo heeft ons meteen voorgesteld om dit weekend te gaan rondrijden door de regio van Concepción. Heel super, gaan we dus doen en ik ben benieuwd.

Verder niet veel bijzonders... Ohja, wat ik wel moet vermelden: Skype is een heel goede manier om contact te houden met het thuisfront! Ik heb wekelijks afspraken met mijn begeleider van de TU/e en daarnaast spreek ik huisgenoten & familie ook regelmatig. Dat heb ik ook op dinsdag nog gedaan! 's Avonds gingen we naar de Lider, een heel grote supermarkt hier in Concepción. Normaal gaan we naar de Santa Isabel, maar die is kleiner en heeft veel minder keus. Met groot bedoel ik ook groot (sorry, iPhone foto dus niet supergeweldig maar goed genoeg voor de blog):

Deze supermarkt heeft van alles heel veel. Zo hebben ze bijvoorbeeld heel veel chips:

Maar nog veel meer, zoals Nutella en honing. Ook hebben we er een goeie Single Malt whiskey kunnen kopen: de 12 jaar oude The Glenlivet. Smaakt geweldig :D Owja, jongens van de IEEE: bedankt voor die Ierse blend, die is ook erg goed. Ik wissel ze lekker af. Evert lust er ook wel pap van :D De andere flessen (cadeaus van het afscheidsfeest) heb ik dus niet mee kunnen nemen vanwege de hoeveelheid; maximum van 0,5L per fles). Nouja, genoeg over whiskey. Belangrijker is het avontuur van de Collectivos. Dit zijn bus-achtige taxis. Je kunt instappen waar je wilt (je houd ze aan als een taxi) en je betaald vaste bedragen afhankelijk waar je heen wilt. De collectivos reiden over een vaste route. Tot zover de theorie. In de praktijk crossen deze auto's overal over/tussen/onder alles door (niet letterlijk). Ik schat dat er zo'n 30 verschillende lijnen zijn, die allemaal een begin- en eindbestemming hebben die wij niet weten. De collectivos volgen vaste routes maar dit zijn geen hoofdwegen ofzo, gewoon kris-kras door alle weggen heen, overal is het een-richtingsverkeer. Het mooiste is nog; het is ongeorganiseerde rommel. Iedere idioot kan een ding op z'n auto parkeren en de route gaan rijden. Geen bedrijfjes of niets. Er is dus ook geen kaart van de collectivos in de stad, of althans niemand lijkt dit te weten... Je gaat gewoon naar een collectivo als je weet welke je moet hebben, anders is het dikke pech. Soms weten de mensen het ook, maar lang niet altijd. Supergaaf dus, een heel avontuur. Het betalen is trouwens ook gaaf; random mensen stappen in en uit zo'n auto, en betalen zodra ze instappen of bij de eerste stop (stoplicht). Overal in verschillende bakjes van de auto ligt het wisselgeld en de chauffeur gaat al toeterend en sturend het wisselgeld uit de bakjes halen om de mensen terug te betalen. Ondertussen hoop je maar dat alles goed gaat :P

De derde dag: woensdag: Chile versus Uruguay. De voetbalspelspelende mensen van het andere lab zijn heel de dag in de weer om de match na te spelen, maar helaas wordt het steeds 2-1 voor Uruguay... Daniel denkt dat het aan hem ligt en dat hij in deze simulatie geen factor is... :)

's Avonds gaan we met Daniel en een assistent-prof/phd van de universiteit, Sebastián, naar een tent die Tablós heet (tafels?). Er staan inderdaad een hoop tafels. In de Tablós hangt een groot scherm maar helaas krijgen we een plaats achter een pilaar en kijken we naar een kleiner scherm. Voor de match begint bestellen we eten en Sebastián laat weten dat hij de bediening wel ziet zitten. Wij beamen dat. De Cristal (bier, geen dure champagne :D) vloeit rijkelijk uit 2,5 liter pitchers.. het eten "Lomo a pobre"/"Koe op z'n armst" smaakt heel goed. Het arme aan de koe is dat er patat, een gebakken ei, ui en saus bij zit. Je hebt ook Pollo a pobre, dat is dus hetzelfde maar dan met kippenvlees! Cerdo a pobre is dus varkensvlees met de rest, etc... Hier een foto van tijdens de wedstrijd:

We zijn redelijk richting dronkenschap als we besluiten na de match (die overigens 0-0 was, meer zeg ik maar niet ik weet niets van voetbal) op zoek te gaan naar een bar voor drankjes en gezelligheid. Eerst met de auto van Sebastián (die zelf gedronken had maar nog nooit gearresteerd was... hmmmm we voelden ons weer heel veilig) langs alle benzinestations van Concepción om zn achterband op te pompen, (overal waren de ventielen gestolen van de pomp daarom moesten we steeds naar een volgend station) op naar de tent waar ik de naam nu van kwijt ben. Descando of iets dergelijks. Ook daar tafels met een zwoel muziekje. We werden uiteraard aangestaard, dat worden we overigens overal want we zijn een beetje anders ofzo.. Hehe. Toen zijn we aan de Piscola gegaan, cola met pisco, een Chileense brandewijn. Smaakt prima, de Chilenen zijn er erg trots op (ze hebben de merknaam geclaimd en nu maakt Peru hetzelfde drankje na). Daarna aan de Rum-cola, de Rum kwam uit Cuba en de fles was heel bijzonder (Añejo) want de barman kwam hem tonen alvorens ruimschoots in te schenken. Heel geslaagde gezellige avond met een zeer dronken Daniel die onze rollende 'RRRRRR' supergrappig vond en bijna letterlijk ROFL-de (sorry mensen, nerd humor). Sebastián is een zeer schappelijke kerel en hij vermoedt dat we nog vele vrouwen gaan versieren. We moesten dan gewoon zeggen dat we de vrouwen zouden meenemen naar Nederland, en het dan niet doen. Mja ach. :P

Behalve dit alles hebben we op woensdag met Ricardo bij Tur-Bus de tickets geboekt naar Mendoza. Aan het kantoor was het gewoon mogelijk om de totale ticket te boeken. Schade: 153000 pesos voor 2 personen, dat is dus ongeveer 175 euro/85 euro pp. Relatief duur voor busreizen maar we reizen nu 's nachts met Premium klasse, dat zijn dikke ligstoelen waar er maar zo'n 5 van in de luxeste bussen zitten. Overdag (tussen 7:00 en 13:00) rijden we door de bergen en hebben we semi-cama, halfbed, maar dat is eigelijk een gewone stoel met meer beenruimte en een beensteun. Beter dan de bussen hier dus we overleven het wel!

Donderdag; de vierde dag van de stage! Wat later dan gewoonlijk (11uur daar) maar niemand kraait erom. Sommige mensen komen de halve dag niet opdagen maar dat geeft echt niemand wat. Gonzalo en Miguel moeten hard doorwerken want ze zijn al minstens een halve dag over een deadline heen... Dus daar horen we niet veel van. Evert besluit nog even terug naar huis te gaan om te chillen en ik blijf wat doorlezen/werken. Beetje veel gechat.. Ohja, we eten hier zeer lekkere units die uit de Casino (kantine) komen van een vloer boven ons, de naam is me ontschoten maar zo zien ze eruit. Je eet ze met mosterd en ze smaken heel goed:

Verder werk ik dus met een FPGA, dus hierbij een foto van dat ding, mocht je dit leuk vinden om te zien:

Daarnet heb ik trouwens voor de eerste keer aikido gedaan hier in Chili; ook dat was een Collectivo avontuur. De chauffeurs willen alles van je weten als je alleen in de auto zit en prijzen hun zussen aan: "mi hermana es muy bonita, foki foki!" :P De aikido zelf was zeer gaaf, de sensei is heel vriendelijk en de lessen zijn zeer intensief. Allerlei Tai-so aktiviteiten die ik nog nooit had gedaan en die zeer zwaar zijn voor buik- en rugspieren. Verder wilden ze me gaan uitleggen hoe ik moest rollen, maar toen ik dat 1 keer (natuurlijk) zeer goed deed vonden ze het wel prima en moest ik weer met de rest meedoen :) Achteraf heeft de Sensei uitgelegd dat ze ook op de universiteit lesgeven en dat doen ze op maandag en woensdag. Wellicht ga ik dat doen in plaats van die collectivolessen... Scheelt geld en tijd. De universiteitlessen zijn namelijk achter mijn huis zo ongeveer; maar dit wist ik niet :|

Verder nog een bijzonderheid: de was doen kunnen we niet, want we hebben geen wasmachine. Dus moeten we naar een Lavados de ropa. Deze wassen + strijken je kleren. Je betaald 1500 pesos per kilo, maar voor dingen die ze strijken betaal je los. Dus bloezen, broeken, truien gaan ze strijken en uiteindelijk bleek het daardoor best veel te worden; 12000 pesos voor een relatief klein wasje - 15 euro. Nu gaan we even kijken of ze ook alleen de overhemden kunnen strijken en de rest lekker per kilo kunnen afrekenen.... Ik vermoed dat het dan veel betaalbaarder wordt!

Nouja, dat was het tot een half uur geleden. Ik ga nu slapen (het is hier 12u snachts) en morgen dus meeten met Miguel. Hasta luego!

Barend

Hablar Espanol y cambiar en Concepción: Barrio de Universidad!

2009-03-29T17:21:00.001-04:00

Hola! Vandaag was onze laatste officiele 'vrije' dag. Vanaf morgen gaan we in het lab werken. Vandaag gingen we daarom onze omgeving maar eens goed verkennen. We wilden een mooie toren gaan bekijken die schijnbaar bovenop de berg stond achter de wijk waarin we woonden. Dus we wilden gaan bergbeklimmen. Ohja, nog iets: we gingen vandaag Spaans praten tegen elkaar. Dat was niet zo'n succes maar het wordt vast beter!

Aan het begin van de wandeling liepen we vol verwachting de wijk in richting de berg. Het bleek nogal een typische wijk achter de werkelijke universiteitswoningen (waar wij zitten!). Een sloppenwijk is het net niet te noemen, maar echt rijkdom straalde het ook niet uit. Superveel straathonden (die hielden ons dus wakker 's nachts!). We kwamen daar een dronken Chileen tegen (11u 's ochtends!) die ons uitschold voor Gringo & Huevon... Niet echt vriendelijk, gelukkig was er een oude man die ons geruststelde dat die man een beetje loco was.

Om een lang verhaal kort te maken: vanaf de wijk kon je de bergen niet in! We moesten dus omlopen, terug langs de loco en de rest van de wijk. Hieronder wat plaatjes van de wijk (niet het 'ruigste gedeelte', alwaar ik toch niet echt zin had om m'n camera uit m'n tas te trekken..):

Nog een plaatje:

Na teruggelopen te zijn via het park vonden we de ingang van het bos op de berg en gingen we op zoek naar de toren. Om wederom een lang verhaal kort te maken: de toren hebben we nooit gevonden. Wel vonden we een andere toren, nl. de ENTEL gsm toren waardoor we ineens wel heel goed bereik hadden midden in het bos :-D Het zag er een beetje uit als een Jurassic Parc scene:
Vanaf de berg zagen we wel heel Concepcion liggen en dat was de klimtocht ook wel waard. Op het volgende plaatje zie je o.a. achterin de Rio del Bio-Bio liggen (de rivier waarnaar de regio vernoemd is):
Ook zag ik onderweg nog de kans om een plaatje te schieten voor elektro-ers.. Wellicht hebben jullie zin om ook hierheen te komen; er valt nog genoeg te verbeteren als het elektriciteitsvoorziening betreft :P

Daarnaast hebben ik en Evert 'ns goed over de universeitscampus gelopen. Ik heb diverse mooie plaatjes gemaakt; lang leven de polarizer. Zie hieronder een aantal gebouwen.

Om te beginnen: de ingang van de campus (de officiele ingang tenminste) is hieronder te zien. Net niet helemaal; langs de palmbomen zit nog een soort halve arc met pilaren (griekse stijl).

Een close-up van de zeer beroemde kunst op de muur daar:
En na deze ingang (op een heel andere plaats weliswaar) het belangrijkste gebouw (voor ons dan!), de Facultad de Engenieria!
Achter de ingang is een heel parkencomplex te vinden met allerlei gebouwen en faculteiten. Hier is een plaatje van Evert die opgegeten wordt door een dinosaurus bij de Biologie-faculteit (denk ik:D):

Hier een overzichtsfoto van een plein achter de ingang. Bewaking op de campus is 24/7 aanwezig (zie links onder):
De beroemde El Campanil (beltoren), een symbol van de universiteit:
Een ander beroemd symbool voor de universiteit, el monunento a Enrique Molina (Enrique Molina was de eerste rector van de universiteit), met een mooi watervalletje:
Dit is het auditorium van de UdeC. Wederom veel groen. Hier volgen de meeste studenten de lessen:
Evert wandelt over de Barrio:

Hopelijk heb je nu een beetje een idee waar we ongeveer zitten. De campus was vandaag heel leeg, zoals op de foto's te zien (persoonlijk vindt ik dat nooit zo erg :D), omdat het dus zondag was. Mijn conclusie: TU/e kan aan deze campus nog een puntje zuigen!!! In elk geval zal het de komende paar dagen ook wel zonnig blijven nog (ook al verwachten de mensen hier elk moment regen)...

Ohja, nog een laatste nieuwsupdate: toen we een ijsje gingen eten op het Plaza Indepenzia werd Evert opgelicht door een toekomstvoorspeller die hem geld afhandig wilde maken - de politie heeft hier een stokje voor gestoken en ons welkom geheten in Chili :-) Sarcastisch? Ik weet het niet...

Vanaf nu zal ik niet meer zoveel bloggen, voornamelijk omdat ik veel op de universiteit bezig zal zijn. Tot snel!

Reacties nu zonder account en korte update!

2009-03-28T18:37:00.000-04:00

Hoi hoi, op tip van Remco heb ik de reacties op mijn blog nu toegankelijk gemaakt zonder account (dus voor iedereen). Had ik nog niet gezien. Remco, bedankt voor de tip!

(dit bericht is gewijzigd: alles hieronder is dus nieuw!)

Een korte update nog! Want we hebben nog iets redelijk kansloos meegemaakt met wat keukengereedschap en dat wilde ik jullie niet onthouden :-)

Het kan soms flink mistig zijn in Concepcion, zie hieronder hoe mooi dat dan is in de hoger gelegen bomen achter de campus:

Het bleek een voorbode voor regen verder op de dag! Net voor de regen hebben we echter nog een wandeling gemaakt in downtown Concepcion naar het Plaza Indepenzia. Hieronder zie je een genietende Evert aan een tafel bij een cafetje waar we weer een heerlijk broodje als lunch hebben gegeten:

Na dit eten zijn we even wat boodschappen gaan doen. Thuis aangekomen hebben we wat rustig aan gedaan en daarna gingen we onze maaltijd bereiden: een aantal tortillaz! Het beleg bevatte ook een blikje met mais, maar helaas hadden we alleen een heel vreemde blikopener. Zie hieronder deze 'unit'/'tool'/'device' (welke voorkeur hebben elektro-ers?):

Na veel gegoogle/youtube en geklungel met het ding zelf snapte ik hoe het werkte. Typische Elektro weer :-P Anyway, hierbij dus hoe het moet (textueel: de scherpe kant van het punt steek je in de zijkant onder de rand en vervolgens kun je met de kleinere punt (hierboven zichtbaar) wrikken tot je blik open is... waar de andere paar punten voor zijn - beats me):

En wat houden we dan over? Mais!! :D

En een genietende Evert :P Wederom!

Graag tot de volgende blog :D

Una lampára de techo!

2009-03-27T18:06:00.000-04:00

Hola amigos y amigas!

Helaas gaat mijn Spaans nog altijd niet veel verder dan dat, vrees ik! Maargoed, even een verslagje van de vermoeiende maar zeer leuke eerste dagen!

Allereerst: de vlucht ging veel vloeiender dan verwacht. Beetje nekpijn van de 11 uur zitten in de grootste vlucht van Frankfurt naar Sao Paolo, maar eenmaal aangekomen hadden we ruim genoeg aan het anderhalf uur om over te stappen op het vliegtuig naar Santiago. Dat ging allemaal super op tijd en nog een uur of wat later kwamen we daar aan. Helaas moesten we daar nog e.e.a. gaan regelen! Onze firma (TAM) regelde vluchten tot Santiago en daarna werd het geregeld door LAN Chile, dus dat betekende bagage ophalen en opnieuw inchecken. Gelukkig konden de mensen in Santiago van LAN Chile gebrekkig Engels en hebben we het allemaal kunnen fixen. Het probleem was dat de mensen van LAN Chile ons hun bagage-regels wilden opleggen (30 kg/persoon t.o.v. 23x2kg/persoon bij TAM) en dat we dan dus zouden moeten betalen; maar gelukkig konden we ze overtuigen van het feit dat hun de vlucht vóór TAM regelden. Geland in Concepción en daar werden we opgehaald door twee Chilenen: Daniel en Ricardo! Hieronder zie je Evert nog even toen we in Santiago zaten te chillen:

Deze twee heren hebben ons meegenomen naar ons appartement. Dit appartement is in de campus-regio van Concepcion. Zie het kaartje hieronder.

Er wonen eigenlijk voornamelijk docenten in de campus (naast alle UdeC gebouwen), en het zijn dus ook appartementen die bedoeld zijn voor gezinnen. Zo hebben we twee slaapkamers met 2 bedden in elke kamer. Verder is er een woonkamer, keuken en badkamer. Hieronder wat plaatjes:

De keuken:
De hal en kamer (links de deur van de badkamer):
Evert in de woonkamer:
De kast van mn slaapkamer (voor IEEE/Thor: zie fotolijstje in het midden :P):
Mijn twee bedden... Er is er nog 1 vrij, wie wil?! :P
Onze eerste avond na het ophalen en het checken van het appartement hebben we een wandeling gemaakt in Concepcion met Ricardo en Daniel. Ze lieten ons de supermarkt zien en vertelden over de tentjes die er zaten. Ricardo kan eigenlijk amper Engels en is wat stiller tegen ons, maar Daniel kletst volop. Hij heeft een tijdje in Amerika gezeten en kan dus wat beter Engels. Beiden zijn erg behulpzaam, Ricardo reed ons overal naartoe in zijn auto en ondertussen dus kletsen met Daniel. Ze zijn beiden masterstudenten bij onze begeleider. Ik ga m'n best doen foto's van ze te regelen, maar ik kan nix beloven!

Maarja, wat hebben we nu dus gedaan op onze eerste dag? Chronologisch:

Eerst hebben we (na het ontbijt) Miguel (onze begeleider) ontmoet op de faculteit en de verschillende labs gezien en wat mensen ontmoet die te veel games spelen en in de tussentijd ook nog andere nerddingen doen zoals schaken en Go (lijkt op de TU/e!:D). Dat mocht de begeleider overigens niet weten :P Ze zijn aan het werk aan een zeer interessante unit (betere omschrijving heb ik niet, sorry).. Okeej ik ga het proberen: robot-arm met haptic feedback :S.. De unit wordt gebruikt om doktoren te laten oefenen in het doen van operaties. Ze kunnen met twee van die units dus één ervan de camera laten nabootsen die het lijf ingaat en de andere een 'tool' (vaak een mesje o.i.d.), maar dan zonder dat er knieen, hoofden of harten aan stuk gaan! Erg nuttig werk dus. Om 11:30 stonden we weer buiten denk ik...

Wat nog geregeld moest worden: ons visum! Op Santiago kregen we van de douane een briefje waarop stond dat we naar de Policia Investigaciones moesten voor een 'bewijs van binnenkomst'. Vervolgens kunnen we een ID card aanvragen en daarmee een fiscaal nummer. Dan pas konden we een bankrekening openen (aldus de douane). Daniel en Ricardo hebben ons rond 12:00 smiddags naar de bank gereden om te zien of iets geopend kon worden.. Dat was niet zo! Anyway, de volgorde was verkeerd natuurlijk (we moesten eerst naar de policia!). Dus dat hebben we uiteindelijk (na 2 banken) gedaan en bij de Policia Investigaciones hebben ze ons het bewijs van binnenkomst gegeven. Daarna naar de Civil Registro voor veel vingerafdrukken, foto's en ander papierwerk (we waren er echt supersnel doordat Ricardo alles zo wist te vinden in de auto en beiden veel voor ons praatten... we voelden ons echt slecht in het Spaans :S!). Nu moeten we wachten tot 14 april voor we een ID card mogen ophalen. Als dat gebeurd is kunnen we waarschijnlijk een bankrekening openen (de account manager van onze begeleider van een bank dacht met een universiteitsbrief en de ID card wel een rekening te kunnen openen, dus dat scheelt een rit voor een fiscaal nummer).

Toen was het half 2 en zijn we ergens wat gaan eten in een supergezellig klein ding dat Neruda heette. 1300 pesos kostte een bord pasta, een broodje en een stuk fruit achteraf + een glas versgeperst sap. Dat is 1,5 euro..... WTF

Om 15:00 waren we thuis en hebben we de inventory gecheckt (spaanse lijst.. Dus hebben we alles maar vertaald (deels zonder Daniel :P). Una lampára de techo bijvoorbeeld is geen technische lamp maar een lamp aan het plafond :P We leren hier heel veel ineens!! Superleuk en veel nieuwe indrukken. Om even te laten zien wat we rond die tijd buiten zagen vanuit ons raam:

Ya! Veel diverse huizen met hekken voor elk huis (alles op slot) en een mooi zonnetje (ja, zondag gaat het regenen..) En alle power supplys hangend boven de weg :)

Om 15:10 ofzo was de huisbaas in ons huis en hebben we dus de contracten getekend. Een beetje dikkige man (35 jaar oud ofzo) met een halve baard en hij had zijn vrouw (?) meegenomen om wat te helpen dingen te regelen. Zij wist er eigenlijk meer vanaf, bovendien was de moeder van deze man de echte huisbaas. Naja het werd er voor ons niet duidelijker op maar alles is goed geregeld want het appartement is prima.

Daarna hebben we wat gedronken, gewandeld over het terrein van de universiteit en nog even in het lab bij de gamers gekeken. Daarna gingen we een Prepajo van ENTEL kopen, goeie dekking en een mooie vrouw achter de balie die ons glimlachend hielp en ons muchas buenas dingen toewenste... Daniel was uiteraard weer een super-tolk :D Wat een held. Daarna heeft ie nog geholpen met het activeren van de SIM kaart etc. Mijn nummer is:

+56 - 9 - 9410 9221

Gelieve niet meer op mijn oude sim contact met me te zoeken; dat werkt gewoonweg niet, want die kaart zit er niet in.

Nou heb ik wel genoeg getyped vind ik. Net nog wat gaan eten met Evert... Een random broodje met een stukje varkensvlees erop, erg lekker en lijkt op niets wat ik eerder gehad heb.. Ook Pisco-Sour geprobeerd - Pisco is het lokale sterke drankje waar Daniel ook erg fan van was.

Naja, tot snel, nu heb ik genoeg gehad van 't typen!

Mail/bel/sms/reply/hyve/skype me maar als je kunt!

Groetjes, Barend

ps lees ook Everts blog: fromearth.net/blog! (of zie link hier rechts)

Welkom!

2009-03-23T07:37:00.001-04:00

Beste allemaal, welkom op dit weblog!

Vanaf hier zal ik iedereen proberen zo goed mogelijk op de hoogte houden over mijn avonturen in Chili. Hopelijk vinden jullie mijn berichtjes leuk om te lezen, ik zie ook graag jullie reacties tegemoet!

Even op een rijtje wat ik ga doen in Chili:

Ik ga op de Universidad de Concepción (http://www.udec.cl) een stage lopen op de Facultad de Engeniería, Departamento de Engeniería Electríca (http://www.die.udec.cl/). Deze stage gaat over een emulator van analoge hardware op een FPGA. Ik zal hierover nu niet te veel in details treden, dat is voor toekomstige posts (zie het 'label' Stage aan de rechterkant om alle berichten hierover te sorteren).
Daarnaast ga ik natuurlijk proberen zoveel mogelijk van het land, de taal en de cultuur mee te krijgen. Daarom ga ik rondreizen door het land. Wanneer en precies waarheen weet ik nog niet, dat ga ik plannen zodra ik er land en zodra ik mijn begeleider heb gesproken op de faculteit.
Als laatste zal ik een aantal universiteiten bezoeken in Chili teneinde daar informatie uit te wisselen over de werkzaamheden van onze faculteit en de werkzaamheden in Chili. Misschien is het namelijk wel zo dat er een samenwerking mogelijk is! Daar zou ik graag een steentje aan bijdragen.

Over mijn reis: ik vlieg op 25 maart, 22:40 vanaf Frankfurt naar Concepción. Ik land daar op 26 maart op 17:10 lokale tijd. Er is een tijdsverschil met Nederland van 5 uur (het is in Nederland als ik land dus 22:10).

Ik ben in Chili bereikbaar via mijn gmail: barendvl.nospam@gmail.com (verwijder '.nospam'). Ook op mijn TU/e e-mail ben ik gewoon bereikbaar maar dat adres kan iedereen die dit nodig heeft vinden via het TU/e adresboek. Mijn mobiele nummer in Chili zal ik hier op de blog plaatsen zodra ik het weet, ik moet namelijk nog een 'prepajo' gaan aanschaffen!

Graag tot het volgende bericht!

Barend